ตอนที่ 1090 หอคอยสะกดมาร

เฉินผิงขมวดคิ้วเข้าหากัน เขารีบโคจรพลังวิญญาณของเขา แต่กลับพบว่าจุดชีพจรตันเถียนยังคงไม่เคลื่อนไหว เขาไม่สามารถดึงพลังงานวิญญาณมาใช้ได้เลยแม้แต่น้อย

ในตอนนั้นเองที่เขาตื่นตระหนกขึ้นมา

หากเขาไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ ก็เท่ากับว่าเขาไม่ต่างจากคนธรรมดา

“ฮ่าๆ อย่าเปลืองแรงอีกเลยดีกว่า ที่นี่คือหอสะกดมารของตระกูลกู่! พลังของใครก็ตามที่ก้าวเข้ามาในนี้จะถูกสะกด แน่นอนว่าสมาชิกตระกูลกู่ได้รับการยกเว้น” กู่ไค่หยวนพูดพลางหัวเราะลั่นขณะเมื่อเขาเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของเฉินผิง

“แฟนฉันอยู่ที่ไหน”

เฉินผิงมองเขาอย่างเย็นชา

“อย่ารีบร้อนขนาดนั้น ตามผมมาก็พอ”

กู่ไค่หยวนเดินนำหน้า ทั้งสองคนก้าวขึ้นบันไดฉาบสีทองและขึ้นไปชั้นบน

ตลอดเวลานั้น เฉินผิงพยายามใช้จิตตวิสุทธิอย่างหมดหนทาง โดยหวังว่าจะใช้พลังวิญญาณภายในจุดชีพจรตันเถียนของเขาเพื่อคลายพันธนาการ แต่มันก็มันไม่ได้ผลเลย

ตอนที่เขากำลังจะยอมแพ้นั้นเอง แก่นมังกรภายในจุดชีพจรตันเถียนของเขาก็ส่องแสงระยิบระยับขึ้นมา หลังจากนั้น พลังมังกรในตัวเขาก็พุ่งทะลวงพันธนาการ

หลังจากที่พันธนาการที่สะกดเขาเอาไว้พังทลาย พลังงานวิญญาณภายในจุดชีพจรตันเถียนของเขาก็เริ่มพลุ่งพล่าน พลังของเขาฟื้นกลับมาในทันที อย่างไรก็ตาม กู่ไค่หยวนผู้มีสีหน้าลิงโลดในขณะนั้นยังไม่รู้ตัว

พอพวกเขาไปถึงชั้นสาม เฉินผิงก็เห็นกู่หลิงเอ๋อร์ซึ่งถูกพาตัวมาในห้องโล่งๆ

ทันทีที่กู่หลิงเอ๋อร์เห็นเขา เธอก็ฟูมฟาย “ที่นี่มันอะไรกันเฉินผิง? ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหน?"

ความทรงจำของเธอยังคงติดค้างอยู่ที่เกาะสะกดมังกร เพราะเธออยู่ในอาการโคม่าตั้งแต่ตอนที่อยู่ที่นั่น

ดังนั้นเธอจึงไม่รู้ว่าเฉินผิงได้พาเธอมาที่แดนพายัพ

“ตอนนี้เราอยู่แดนพายัพ หลิงเอ๋อร์อย่ากลัวไปเลยนะเดี๋ยวทุกอย่างก็จะดีเอง”

เฉินผิงอยากเข้าไปปลอบเธอ แต่กู่ไค่หยวนห้ามเขาไว้