ตอนที่ 1094 ตายตกตามกัน

“เฉินผิง...”

ด้วยความกลัวว่าเฉินผิงจะทำตัวเขาเองเจ็บจากแรงสะท้อนอีกครั้ง กู่หลิงเอ๋อร์จึงเกาะแขนเขาแน่น

เฉินผิงลูบมือของเธอพร้อมให้คำมั่น “ไม่เป็นไร คราวนี้ผมจะเปิดประตูให้ได้เลย!”

เฉินผิงนึกถึงสิ่งที่ชายชราพูด เขาหยุดใช้พลังวิญญาณและพลังมังกรเพื่อให้แน่ใจว่าเขาใช้เพียงความแข็งแกร่งทางกายเท่านั้น ระหว่างที่กล้ามเนื้อของเขาขยายตัวออก เขาเหวี่ยงกำปั้นตรงไปที่ประตูโลหะ

“หมัดเซิ่งกวง!”

ตูม!

เกิดเสียงดังอึกทึกในขณะที่กำปั้นของเขากระทบกับประตู แต่คราวนี้เขาไม่ได้กระเด็นไปด้านหลัง

เฉินผิงดีใจมากที่ความพยายามของเขาเป็นผล เขายังคงกระแทกกำปั้นเข้าใส่ประตูซ้ำๆ

หมัดแต่ละหมัดนั้นเสริมความแข็งแกร่งด้วยพลังกายของเขาเท่านั้น

ตูม! ตูม! ตูม!

ประตูโลหะสะเทือนมากขึ้นทุกครั้งที่ถูกกระแทก

"เกิดอะไรขึ้น?"

กู่ไค่หยวนตกใจจนทำแก้วไวน์หล่นลงพื้นเมื่อเขาเห็นแบบนั้น

“ระ-หรือว่าเฉินผิงกำลังพังหอคอยอยู่ครับ?” สีหน้าของพ่อบ้านจงก็ซีดลงเช่นกัน

"มาเถอะ! รีบไปดูเร็ว!”

กู่ไค่หยวนตะโกนขณะที่เขากระโดดลงมาจากระเบียงและวิ่งตรงไปยังหอคอยสะกดมาร

ตูม!

เมื่อเขามาถึงที่ด้านนอกหอสะกดมาร ประตูโลหะหนักก็พังลงมาพร้อมเสียงกัมปนาท

ฝุ่นละอองฟุ้งตลบเมื่อประตูโลหะกระแทกพื้น เขามองเห็นเฉินผิงเดินจับมือกู่หลิงเอ๋อร์ออกมาที่ด้านนอก

กู่ไค่หยวนรู้สึกตกตะลึงจนเขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“กะ-แกออกมาได้ยังไง”

จากนั้นลำแสงสีขาวก็ทะยานออกมาจากหอสะกดมาร เฉินผิงได้ยินเสียงชายชราในหัวของเขาพูด “ฮ่าๆๆ! ขอบใจมากไอ้หนุ่ม! หวังว่าสักวันหนึ่งเราจะพบกันอีกที่เขาเทียนโม๋!”