ตอนที่ 1174 อันดับเสรีสูงสุด

เพียงไม่กี่วินาที พลังชีวิตของจ้างชิงก็เริ่มเหี่ยวเฉา เขาดูเหมือนมีอายุเพิ่มขึ้นหลายสิบปี

เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของสิงจวินก็เต็มไปด้วยความสับสน

เขาคิดมาตลอดว่ามีเพียงแค่ผู้ฝึกวิชามารเท่านั้นที่จะสามารถดูดพลังของผู้อื่นได้เฉินผิงเองก็เป็นผู้ฝึกวิชามารด้วยอย่างนั้นหรือ? เห็นได้ชัดเจนว่าเขาไม่ใช่ ถ้าเช่นนั้นแล้ว เขาสามารถทำแบบนั้นได้อย่างไรกัน?

สิงจวินค้นพบว่าเขาเองกำลังสับสน

ขณะเดียวกัน จ้างชิงก็คุกเข่าทรุดลงบนพื้นพร้อมกับขดตัวไปข้างหน้า ลมหายใจของเขาเริ่มแผ่วเบา

หลังจากพินิจมองดูไข่มุกที่ดึงออกจากร่างของจ้างชิงแล้ว เฉินผิงตระหนักได้ว่ามันเป็นบางสิ่งที่คล้ายคลึงกับไข่มุกวิญญาณและไม่ใช่แก่นอสูร

“ผมขอมอบมันให้กับคุณ...”

เฉินผิงโยนไข่มุกวิญญาณให้กับสิงจวินก่อนจะพูดต่อ “ชายผู้นี้ยังไม่ตาย คุณสามารถพาตัวเขากลับไปและรายงานกับเจ้านายของคุณได้เลย”

สิงจวินรับไข่มุกวิญญาณมาด้วยสีหน้าประหลาดใจและสับสน

แค่มองปราดเดียว เขาก็สามารถบอกได้ทันทีว่าไข่มุกวิญญาณนั้นเป็นของที่ล้ำค่าเพียงใด สิงจวินแทบไม่อยากจะเชื่อว่าเฉินผิงจะมอบมันให้เขาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้

สิงจวินตั้งใจจะหันมากล่าวขอบคุณเฉินผิง เมื่อรู้ตัวอีกทีชายคนนั้นก็เดินจากเขาไปไกลเสียแล้ว

สิงจวินเก็บไข่มุกวิญญาณนั่นทันที ก่อนที่เขาจะเข้าจับกุมจ้างชิง

แต่ทว่า ร่างของจ้างชิงได้ล้มลงกับพื้นและสิ้นลมหายใจ ก่อนที่สิงจวินจะไปถึงตัวเขา

สิงจวินทำได้เพียงถอนหายใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ขณะเดียวกัน เมื่อจ้างชิงได้เสียชีวิตลง คนอื่นๆ ของทีมบังคับใช้กฎหมายก็ดำเนินการจับกุมสมาชิกของสำนักอสูรฟ้าที่จ้างชิงพามาด้วย

การเผชิญหน้ากับสมาชิกของสำนักอสูรฟ้า สิงจวินรู้ดีว่ามันจะต้องเป็นเรื่องยุ่งยากและต้องแน่วแน่ที่จะกำจัดพวกเขาให้หมดไป

มันเป็นหน้าที่ของฝ่ายบังคับใช้กฎหมายที่จะต้องกำจัดเหล่าผู้ฝึกวิชามารให้หมดไป ขณะที่จ้าวอู๋ฉีและแผนกอื่นๆ ที่เหลือของกระทรวงยุติธรรม ต้องคอยรักษาความสงบ อีกทั้งพวกเขาก็ไม่แข็งแกร่งพอที่จะจัดการกับพวกผู้ฝึกวิชามารได้

ข่าวการเสียชีวิตของจ้างชิง ผู้นำของสำนักอสูรฟ้าที่ถูกสังหารโดยเฉินผิงแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว และเฉินผิงก็กลายเป็นที่พูดถึงไปทั่วทั้งเมือง

เหล่าสำนักและตระกูลอื่นๆ ที่ต้องการวางแผนเพื่อจะท้าทายเฉินผิงต่างเงียบลงทันที!