ตอนที่ 1180 ไม่ยับยั้งพลังของเขา

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเฉินผิงรู้สึกประหลาดใจทันที เขารีบเดินพลังในจุดชีพจรตันเถียนและใช้พลังจิตตวิสุทธิให้พลังวิญญาณไหลผ่านไปทั่วร่างของเขา

หลังจากลองพยายาม เขากลับพบว่ามันไม่ส่งผลกระทบใดๆ กับเขาเลยแม้แต่น้อย

ยาควบคุมปราณที่ต่งลี่ฉวินพูดถึงก่อนหน้า เขาไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร

เป็นไปได้ไหมว่ายาควบคุมปราณมีผลเฉพาะกับผู้ฝึกยุทธ์ แต่ใช้ไม่ได้ผลกับผู้ฝึกบำเพ็ญฌาน?

แม้จะพิจารณาอย่างถี่ถ้วน แต่เขาก็ไม่แสดงท่าทีใดๆ ออกมา

เขากลับทำหน้านิ่วคิ้วขมวด แสร้งทำเป็นว่าไร้ซึ่งพลังและความสามารถไปจนหมดสิ้น

“คุณตัดสินใจได้หรือยัง? ถ้าคุณยอมมอบแก่นมังกรมาให้แต่โดยดี มันจะช่วยให้ฉันไม่ต้องสู้กับคุณ”

ต่งลี่ฉวินมองเฉินผิงด้วยสีหน้าเย้ยหยัน

“ฝันไปเถอะ!”

เฉินผิงจ้องไปที่ชายผู้นั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยรังสีอาฆาต

“ถ้าเช่นนั้น ก็อย่าถือโทษฉันก็แล้วกัน”

เมื่อพูดจบ ต่งลี่ฉวินก็โบกมือส่งสัญญาณ

คนรับใช้คนหนึ่งของตระกูลต่งที่ขวางทางเฉินผิงเอาไว้ก่อนหน้า ก็ตรงเข้าโจมตีชายหนุ่มทันที

แม้ว่าเขาจะเป็นคนรับใช้ แต่เขาก็เป็นถึงระดับปรมาจารย์ยุทธ์

ขณะที่เขากำลังเข้าใกล้เฉินผิง แต่เฉินผิงกลับปล่อยพลังฝ่ามือออกไป

ปัง !

เสียงระเบิดดังขึ้นราวกับลูกแตงโมที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ลอยอยู่ในอากาศ

หัวของคนรับใช้ตระกูลต่งระเบิดออกทันที ร่างของเขาลอยกระเด็นออกไปหลายสิบเมตร

ต่งลี่ฉวินตกตะลึงทันที เมื่อได้เห็นว่าเฉินผิงยังมีพละกำลังหลงเลือกอยู่มากมายเช่นนี้

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

ฉันใช้ เงินมหาศาล ไป กับ ยาควบคุมปราณ นี่ ดังนั้นมันจึงได้ผลอย่างไม่ต้องสงสัย! แต่ทำไมมันไม่ได้ผลกับเขา ล่ะ ?

เขาไม่สามารถเข้าใจเรื่องนี้ได้เลย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถปล่อยให้ชายผู้นี้หนีรอดไปได้ ในเมื่อเขาได้เปิดเผยธาตุแท้ของเขาออกมาแล้ว

“จับเข้าไว้!” เขาสั่งก่วนเจีย