ตอนที่ 1217 ฝึกวิชาเสร็จสิ้น

ในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา หนิงจื้อแห่งตระกูลหนิงทำตัวจองหองอย่างยิ่ง เขาไม่เกรงอกเกรงใจสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้เลย

ในขณะเดียวกัน ที่ด้านในหอคอยสะกดมาร เฉินผิงกำลังฝึกฝนอย่างหนักเท่าที่เขาจะทำได้ พลังวิญญาณรอบๆ ตัวเสริมพลังให้กับร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

กระทั่งแก่นมังกรในตัวเฉินผิงยังเริ่มเปล่งแสงแล้ว

ในเวลาเดียวกัน พลังมังกรระลอกแล้วระลอกเล่าก็พุ่งเข้าสู่จุดชีพจรตันเถียนของเฉินผิง

ด้วยเหตุนั้น จุดชีพจรตันเถียนของเฉินผิงจึงเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง และพลังวิญญาณในร่างกายของเขาก็พุ่งสูงขึ้น

นอกจากนั้นยังเกิดเกล็ดสีทองที่ก่อตัวและเปลี่ยนรูปร่างอย่างต่อเนื่องบนร่างกายของเฉินผิง เพราะเขาเปิดใช้งานร่างเกราะทองคำซ้ำๆ

ในระหว่างนั้น เฉินผิงรู้สึกราวกับว่าเขาอยู่ในโลกแฟนตาซี

ขณะที่ร่างของเขาเลือนหายไปและปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง ก็มีแสงสีทองส่องไปที่หน้าผากของเฉินผิง

ทันใดนั้นเฉินผิงก็ลืมตาขึ้น

เขาค่อยๆ ลุกขึ้น และเขาสัมผัสได้ถึงพละกำลังอันยิ่งใหญ่ในร่างกายของเขา ฉันรู้สึกว่าฉันสามารถเคลื่อนภูเขาและทะเลได้ด้วยพลังนี้!

เฉินผิงยินดียิ่งเมื่อรู้สึกถึงพลังวิญญาณในร่างของตนเอง

เมื่อเขาใช้ปราณสัมผัสของเขามองใกล้ๆ ก็เห็นว่ามีจิตวิญญาณอมตะส่องประกายอยู่เหนือจุดชีพจรตันเถียนของเขา

“ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังไม่อาจก้าวข้ามจิตวิญญาณอมตะและบรรลุถึงขั้นวิญญาณใหม่ได้ ดูเหมือนว่าการฝึกฝนมีแต่จะยากขึ้นเรื่อยๆ…” เฉินผิงพึมพำกับตัวเอง

แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมนับสิบเท่า แต่เขาก็ยังไม่สามารถข้ามระดับพลังไปได้ แม้ว่า ฉันเป็นเพียง กึ่งเจ้ายุทธ์ แต่ฉัน ก็ ใกล้จะได้เป็นเจ้ายุทธ์ เต็มที แล้ว เป็นสิ่งที่แม้แต่คนอื่นยังไม่สามารถบรรลุได้หลังใช้เวลาฝึกฝนนานหลายทศวรรษ

เฉินผิงกวาดสายตามองไปรอบๆ และสงสัยว่าเขาหมกตัวอยู่ในนี้นานแค่ไหนแล้ว

เมื่อเขาออกมาที่หมู่บ้านคนโฉด เขาก็ได้พบเข้ากับภาพที่น่าสยดสยอง

แม้เวลาจะผ่านไปกว่าสิบวันแล้ว แต่ก็ยังมีกลิ่นฉุนของเลือดลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ