ตอนที่ 125
ตอนที่ 125 เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
September 20, 2026
สิงจวินเห็นความหยอกล้อในนัยน์ตาของเฉินผิง ไม่รู้ทำไม ตัวของเขาถึงกับสั่น จึงรีบตั้งสติแล้วพูด “ฉันจะไปอยากหรือไม่อยากอะไรกัน นายกลับมาก็กลับมาสิ!”
“เฉินผิง นายกลับมาไม่เป็นเวลาเลยนะ พวกเราดื่มพอกินอิ่มกันแล้ว ถ้านายอยากกิน ตรงนี้ยังมีเศษอาหารเหลืออยู่ นายกินได้เลย เหลือไว้ก็เปลือง…”
ชุยจื้อหย่วนพูดกับเฉินผิงด้วยสีหน้าเยาะเย้ย!
คนอื่นๆ ก็หัวเราะกันขึ้นมา เสียงหัวเราะนั้นเต็มไปด้วยความเยาะเย้ยที่มีต่อเฉินผิง!
“ทำไม ปากนายไม่เจ็บแล้วเหรอ” เฉินผิงมองชุยจื้อหย่วนแล้วยิ้มเยือกเย็น!
ชุยจื้อหย่วนอึ้งไป กลัวจนถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ มือทั้งสองข้างปิดหน้าเอาไว้!
“จื้อหย่วน อย่าไปสนใจเขา พวกเราไปกัน…”
ซุนเสี่ยวเหมิงเองก็กลัวเฉินผิงจะลงมืออีก จึงลากชุยจื้อหย่วนแล้วจากไป!
คนอื่นๆ ก็พากันเดินออกจากห้องจัดเลี้ยงไป สุดท้ายเหลือแค่เฉินผิงกับหวังหันหัน!
“พี่เฉินผิง ถ้าพี่หิว พวกเราไปกินที่ศูนย์อาหารกันเถอะ อย่าไปกินของที่พวกเขากินเหลือ…”
หวังหันหันพูดกับเฉินผิง
“เธอก็กินไม่อิ่มเหรอ” เฉินผิงมองหวังหันหันอย่างไม่น่าเชื่อแล้วพูด
“เมื่อกี้พี่ถูกพาตัวไป ฉันเป็นห่วง ก็เลย…”
หวังหันหันก้มหน้าลง เมื่อกี้เธอเป็นห่วงความปลอดภัยของเฉินผิง ก็เลยไม่ค่อยได้กินข้าว!
มองท่าทางของหวังหันหัน ในใจของเฉินผิงก็รู้สึกผิดขึ้นมา เขายิ้มแล้วพูดว่า “ไป ไปกินที่ศูนย์อาหาร…”
เฉินผิงพาหวังหันหันเดินออกไป!
ส่วนข้างนอกร้านเสียนเฮอ ชุยจื้อหย่วนเปิดประตูรถให้สิงจวินอย่างนอบน้อม “ผู้จัดการสิง เชิญขึ้นรถ…”
ขาของสิงจวินก้าวเข้าไปข้างหนึ่งแล้ว แต่สุดท้ายก็ถอนเท้าออกมา พูดว่า “พวกนายไปกันก่อนเลย ฉันลืมไปว่ายังมีเรื่องต้องจัดการหน่อย!”
สิงจวินจะขึ้นไปถามเลี่ยวเฟยสยงว่านี่มันยังไงกันแน่ ถ้าเรื่องไม่สำเร็จ เขาก็ต้องเอาเงินคืนมา!
“ผู้จัดการสิงมีเรื่องอะไร ผมไปจัดการให้ได้…”
ขณะนั้นเอง เฉินผิงพาหวังหันหันเดินออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแล้วพูด!