ตอนที่ 1309 การต่อสู้ของเหล่าสัตว์อสูร

“เฉินผิง อย่าได้ใจให้มันมากนัก แกกำลังยืนอยู่ในบ้านตระกูลหลัวและไม่มีสิทธิ์มาต่อรองกับฉัน” หลัวจินโย่วสวนตอบอย่างถมึงทึง

เมื่อเห็นว่าหลัวจินโย่วกำลังปกป้องหนิงจื้อ แววตาของเขาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยเจตจำนงสังหาร จากนั้นก็หายวูบไปแล้วปรากฎตัวอีกครั้งตรงหน้าหลัวจินโย่ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา หลัวจินโย่วจึงรีบถอยหนี

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้หนีไป ลูกเตะของเฉินผิงก็ตรงเข้ามาหาเข้า

พลังอันมหาศาลที่อยู่เบื้องหลังลูกเตะก่อให้เกิดเสียงกระดูกแหลกละเอียดดังกึกก้องไปทั่วลานสนาม ขณะที่ร่างของหลัวจินโย่วลอยกระเด็นออกไป

ตอนที่หลัวจินโย่วพยุงตัวเพื่อลุกขึ้นมา เขาก็สังเกตพบว่าหน้าอกของเขายุบลงเป็นหลุม

ลำพังแค่ภาพที่เห็นก็ทำให้เขารู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น

หลัวจินโย่วมองเฉินผิงด้วยความตื่นตระหนก เขาไม่คาดคิดว่าตนจะพ่ายแพ้ให้เฉินผิงในการจู่โจมเพียงครั้งเดียว

ส่วนคนที่เหลือของตระกูลหลัว พวกเขารู้สึกตกใจกับความพ่ายแพ้ของประมุขตนเองไม่แพ้กัน อย่างไรเสีย พวกเขาก็ตระหนักถึงความแข็งแกร่งขององหลัวจินโย่วและเรื่องที่เขาคือหนึ่งในยอดปรมาจารย์แห่งโม่เป่ย

“ฉันขอถามอีกครั้ง หนิงจื้ออยู่ที่ไหน?”

เฉินผิงจ้องมองหลัวจินโย่วอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงของเขาดังขึ้นราวกับดังก้องออกมาจากนรก

“ฉันไม่รู้” หนิงจินโย่วเอ่ยเสียงลอดไรฟัน

จากนั้นเขาก็โบกมือ จู่ๆ ก็มีกระบี่ปรากฎอยู่ในมือ

กระบี่วิเศษที่ส่องประกายราวกับหินแก้ว แผ่กลิ่นอายคุกคามเย็นชาไม่หยุดหย่อน

“แกคิดว่าตัวเองเป็นคนเดียวที่มีกระบี่วิเศษรึไง?” เฉินผิงยิ้มเยาะก่อนจะยื่นมือออกไปแล้วกระบี่พิฆาตมังกรก็ปรากฎอยู่ในมือของเขา

ขณะที่อัคคีคลั่งวูบไหวจากกระบี่ คลื่นความร้อนก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งบริเวณ

เช่นเดียวกับกระบี่อัคคีและน้ำแข็งที่ต่อสู้กัน

เมื่อเห็นกระบี่พิฆาตมังกรที่เฉินผิงถืออยู่ หลัวจินโย่วก็เอ่ยวาจาเยาะหยันว่า “ฉันมีกระบี่วิเศษที่ได้มาจากภูเขาเทียนซานซึ่งสามารถตัดเหล็กได้ราวกับดินโคลน แกคิดจะต่อสู้กับฉันด้วยของเล่นห่วยๆ พรรค์นั้นของแกจริงๆ เหรอ?”

เมื่อหลัวจินโย่วพูดจบ เขาก็เริ่มถ่ายห้วงพลังของตนเองใส่ลงไปในกระบี่วิเศษ

ด้วยการถ่ายเทพลังลมปราณ ทำให้กระบี่ของหลัวจินโย่วเริ่มครางเสียงต่ำ พลางปลดปล่อยน้ำค้างแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนออกมาปกคลุมอาณาบริเวณอันเยือกเย็น