ตอนที่ 1376 ไม่มีอะไรเลย

"หูหม่าซือ!" เฉินผิงรีบช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้น

“พะ-พลังจำกัดเขตนี่แข็งแกร่งเกินไป” หูหม่าซือเอ่ยขณะที่สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

"พักก่อนเถอะครับ ผมจะขึ้นบันไดเอง” เฉินผิงเสนอ

ก่อนที่เขาจะไป หูหม่าซือก็ห้ามไว้อย่างรวดเร็วและติดเครื่องรางลงบนตัวเขา

"ระวังตัวด้วย ยิ่งไปไกลมากเท่าไหร่ พลังจำกัดเขตก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ถ้าคุณทนไม่ไหวก็ลงมาซะ ไม่ว่าสมบัตินั้นจะมีค่าเพียงใด การเอาชีวิตให้รอดย่อมสำคัญกว่า” หูหม่าซือเตือน

เฉินผิงแสดงสีหน้าจริงจังและพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะก้าวเท้าขึ้นบันไดขั้นแรก

ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็เริ่มเปล่งแสง บ่งบอกว่าร่างเกราะทองคำได้รับผลกระทบจากการปกป้องเขาจากพลังอันน่าสะพรึงกลัว

เมื่อความแข็งแกร่งของเฉินผิงเพิ่มขึ้น ร่างเกราะทองคำของเขาก็ยิ่งสว่างขึ้น

หูหม่าซือรู้สึกกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เขามองเฉินผิง เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งพอที่จะขึ้นไปบนบันไดได้หรือไม่

ด้วยความช่วยเหลือของเครื่องรางที่ติดอยู่กับตัวเขา และจากการป้องกันของร่างเกราะทองคำ ทำให้เฉินผิงสามารถเดินได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ติดขัดแต่อย่างใด

ในไม่ช้าเขาก็เพิ่มความเร็วขึ้น ราวกับว่าอุปสรรคเหล่านั้นไร้ประโยชน์สำหรับเขา

“โอ้ เขานี่ช่างเก่งจริงๆ!” หูหม่าซือถอนหายใจขณะจ้องมองที่หลังของเฉินผิง

พอไปได้ครึ่งทาง จู่ๆ เฉินผิงก็เดินช้าลง

ขาของเขาเริ่มสั่น เหงื่อเย็นๆ ผุดขึ้นที่คิ้ว ดูเหมือนเขาจะเดินไปข้างหน้าได้อย่างยากลำบาก

ตูม!

ทันใดนั้น เครื่องรางบนร่างของเฉินผิงก็ปะทุเป็นเปลวไฟ และไม่นานก็มอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน

เฉินผิงขบกรามแล้วเดินขึ้นบันไดต่อ

ในไม่ช้าเขาก็มาถึงขั้นที่เจ็ดสิบ

ในตอนนั้นเฉินผิงกำลังค้อมตัวลง ทุกย่างก้าวของเขาทิ้งรอยเท้าฝังแน่นไว้บนบันได

เฉินผิงรู้สึกราวกับว่ากำลังถูกภูเขาตรึงเอาไว้ และเขากำลังหายใจไม่ออก

ถึงกระนั้น เขาก็ยังไม่หยุดเดิน เขากัดฟันและยืนหยัดต่อไป

เมื่อเฉินผิงมาถึงขั้นที่เก้าสิบ ร่างเกราะทองคำของเขาก็ระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและอันตรธานไป กล้ามเนื้อของเขาสัมผัสกับอากาศ แบกรับแรงกดดันที่หนักหนากว่าเดิม