ตอนที่ 1380 หวาดกลัว

"กลัวเหรอครับ?" เฉินผิงถามอย่างเฉยเมย

"กลัวงั้นเหรอ? กลัวอะไร? ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น โดยเฉพาะไอ้ขี้แพ้อย่างแก” โจวเทียนหยินตอบอย่างหยามเหยียด

“ในเมื่อคุณไม่กลัว แล้วทำไมคุณถึงใช้ผู้หญิงเป็นเกราะกำบัง? คุณกล้าพอที่จะสู้กับผมอย่างเปิดเผยไหม? ขอแค่เราสองคน และไม่ให้ใครหน้าไหนเข้ามาช่วย” เฉินผิงยื่นข้อเสนออย่างใจเย็น

"ได้เลย! ฉันจะจัดการแกด้วยตัวเอง”

หลังพูดแบบนั้น โจวเทียนหยินก็ผลักเสี่ยวหรูออกไป

โชคดีที่เฉินผิงจับเธอไว้ได้และส่งเธอให้จี้หรูเสว่ “คุณสองคนถอยไปก่อน วันนี้ผมต้องกำจัดเขาให้ได้”

จี้หรูเสว่มองเฉินผิงอย่างเป็นกังวล "ระวังตัวด้วยนะคะ"

“ไม่ต้องห่วงครับ คุณหญิงจี้ เฉินผิงเป็นคนมีวาสนา จะไม่มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับเขา”

หูหม่าซือนึกถึงถึงสิ่งที่เฉินผิงได้เจอในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาเขาพัฒนาฝีมือขึ้นอย่างมาก!

ในไม่ช้า จี้หรูเสว่และคนอื่นๆ ก็ถอยห่าง เหลือเพียงเฉินผิงและโจวเทียนหยินในสมรภูมิ

“วันนี้ฉันจะฆ่าแก!” เฉินผิงป่าวประกาศขณะที่เขามองไปยังโจวเทียนหยิน

“ฮึ! ยังเร็วเกินไปที่จะบอกว่าใครเป็นผู้ชนะ”

ด้วยเหตุนั้น โจวเทียนหยินก็เปล่งรัศมีอันชั่วร้ายออกมา

ทันใดนั้น สภาพแวดล้อมรอบๆ ก็ดูราวกับมีพายุพัดผ่าน ทำให้เสื้อผ้าของฝูงชนสั่นพรึบพับเสียงดัง

แผ่นดินสั่นสะเทือนโดยไม่ทันตั้งตัว ในขณะที่เศษหินถูกพัดพาจากพื้นดินขึ้นไปในอากาศ เข้าปกคลุมท้องฟ้าและบดบังแสงอาทิตย์

ถึงกระนั้น เฉินผิงก็ยังคงไม่กระวนกระวายใจในระหว่างที่เขายืนอยู่ตรงนั้น ดูสงบนิ่งและไม่แม้แต่จะขยี้ตา

“เหยี่ยวถลาลม!” โจวเทียนหยินตะโกนก่อนที่จะกระโดดขึ้นไปในอากาศดั่งนกอินทรีที่สง่างาม

โจวเทียนหยินร่อนอยู่เหนือเฉินผิงครู่หนึ่ง ก่อนจะโจมตีใส่ศีรษะของเขา

ฉับ! ฉับ! ฉับ!

มือของเขากระพือแหวกอากาศด้วยเสียงหวีดหวิว

ทุกการโจมตีมีพลังมากพอที่จะเจาะรูขนาดใหญ่อย่างน้อยห้าแห่งในกำแพงโลหะได้

เฉินผิงเงยหน้าขึ้นอย่างสงบนิ่ง เขาขยับฝ่ามือ และโจมตีใส่คู่ต่อสู้อย่างอาฆาตมาดร้าย