ตอนที่ 1403 เพ้อฝัน

ตู้ต๋าขมวดคิ้ว "แกหมายความว่ายังไง?"

“ตั้งแต่ที่คุณบำเพ็ญเพียรมาหลายสิบปี นี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกของคุณกับมนุษย์ใช่ไหม น่าเสียดายจริงๆ ที่คุณกำลังจะตายในการต่อสู้ครั้งแรกในรอบหลายทศวรรษ” เฉินผิงตั้งข้อสังเกต

ตู้ต๋าหัวเราะ “ฮ่าๆ! ช่างโง่เขลาเสียจริง! แกเป็นพวกปากมากสินะ ฉันเคยเห็นคนแบบแกมาเยอะ ยิ่งคุยโวมากเท่าไหร่ก็ยิ่งพูดดังมากเท่านั้น ดูเหมือนว่าฉันจะประเมินค่าแกสูงเกินไป”

"งั้นมาสู้กัน แล้วคุณจะได้เห็นว่าผมคุยโวหรือเปล่า!" พูดเสร็จเฉินผิงจึงยื่นมือขวาออกมา และกระบี่พิฆาตมังกรก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

กระบี่พิฆาตมังกรเปล่งแสงสลัวออกมา ดูไม่เตะตา แต่ก็น่าพรั่นพรึงอยู่ไม่น้อย

ดวงตาของตู้ต๋าเป็นประกายทันทีเมื่อเขาเห็นกระบี่พิฆาตมังกรที่เฉินผิงถืออยู่

“นั่นคือดาบวิญญาณงั้นเหรอ?” ตู้ต๋าหายใจถี่ขึ้นในทันใด “ใครจะไปคิดว่าเด็กอย่างแกจะมีดาบวิญญาณ? ไม่แปลกใจเลยที่แกจะบำเพ็ญเพียรจนถึงระดับที่สูงเช่นนี้ได้ในสถานที่ซึ่งมีพลังวิญญาณจำกัด ดูเหมือนว่าแกจะมีของวิเศษติดตัวหลายอย่าง ดาบวิญญาณของแกมีจิตวิญญาณแห่งดาบ ช่างล้ำค่าเหลือเกิน และน่าเสียดายที่แกเป็นคนครอบครอง”

ตู้ต๋าส่ายหัวและกล่าวเสริม “ถ้าแกยินดีมอบดาบวิญญาณและแก่นมังกรให้แก่ฉัน ฉันก็จะไว้ชีวิตแก ฉันไม่ต้องการวิญญาณใหม่ของแกอีกแล้ว”

“นี่คุณพูดจริงเหรอ?” เฉินผิงถาม

เมื่อเห็นว่าเฉินผิงคล้อยตาม ตู้ต๋าก็ทุบที่หน้าอกและกล่าวยืนยัน “แน่นอน! ฉันเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นวิญญาณใหม่อันดับต้นๆ ทำไมฉันต้องโกหกเด็กอย่างแกด้วย?”

“ตู้ต๋า! นายทำแบบนั้นได้ยังไง?” จู้จื่อซานซึ่งยืนอยู่ใกล้ ๆ เหงื่อแตกพลั่กเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาพาตู้ต๋ามาเพื่อฆ่าเฉินผิง ไม่ใช่เพื่อมาทำข้อตกลงกับเขา

"หุบปาก! คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? ฉันไม่ใช่ลูกน้องของนาย! ฉันไม่เคยสัญญาอะไรกับนายเลย!” ตู้ต๋าจ้องไปที่จู้จื่อซาน

จู้จื่อซานรู้สึกอับอาย และเขาไม่กล้าพูดตอบกลับไปแม้แต่คำเดียว

“ไอ้หนุ่ม ถ้าแกยอมตกลงกันกับฉัน ไม่เพียงแต่ฉันจะปล่อยแกไปเท่านั้น แต่ยังจะพาแกไปที่เกาะเผิงไหลด้วย แกจะมาเป็นสาวกของฉันก็ได้ ถึงตอนนั้นจะไม่มีใครกล้าฆ่าแก ด้วยพรสวรรค์ของแก ในอนาคตแกจะกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน!” ตู้ต๋ายังคงโน้มน้าวเฉินผิง