ตอนที่ 1422 เฉินผิงไม่ยอมขาย

น้ำกระเซ็นขึ้นสูงเท่าตึกหลายชั้น ในเสี้ยววินาทีนั้น ฉลามเริ่มถูกดึงดูดเข้าหาร่างไร้ชีวิตของปูยักษ์ที่ลอยอยู่ในทะเล

เฉินผิงลอยอยู่กลางอากาศ เขาถือแก่นอสูรเอาไว้และจ้องมองอย่างเย็นชาไปที่ผู้คนบนเรือสำราญด้านล่างเขา

ในขณะนั้น เขาดูราวกับเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่ลงมาจากสวรรค์ รัศมีอันสูงส่งของเขานั้นเกินบรรยาย

เมื่อมองไปยังเฉินผิงที่ลอยอยู่กลางอากาศ หลงเซียวก็รู้สึกได้ถึงความไม่สบายใจที่พลุ่งพล่านจากภายในตัวเขา เขาต้องยอมรับว่าฝีมือของเฉินผิงทำเอาเขาตกตะลึงอยู่หลายครั้ง

ในขณะเดียวกัน ไม่มีคำพูดใดๆ ที่สามารถบรรยายถึงความขุ่นเคืองอันรุนแรงบนใบหน้าของ จู้จื่อซาน ในขณะที่เจตจำนงสังหารของเขาทวีความรุนแรงขึ้น ส่วนลึกในใจของเขาตระหนักว่าเขาต้องกำจัดเฉินผิงให้สิ้นซากก่อนที่เฉินผิงจะกลายเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงของเขา

หลังจากนั้นไม่นาน เฉินผิงค่อยๆ ร่อนลงมาจากกลางอากาศลงบนเรือสำราญ คนอื่นๆ ไม่ทันเห็นเขาเพราะซากศพของปูยักษ์ดึงดูดความสนใจของพวกเขา

เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถหาแก่นอสูรของปูยักษ์มาได้ พวกเขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปที่เนื้อของมันแทน ถึงยังไงเนื้อของสัตว์ร้ายก็ยังเป็นวัตถุดิบหายากสำหรับการบำเพ็ญเพียรของพวกเขา

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงกระโดดลงไปในทะเลและเริ่มเข่นฆ่าฉลามโดยมุ่งตรงไปยังร่างไร้ชีวิตของปูยักษ์

พวกเขาอาจจะสู่ปูยักษ์ไม่ได้ แต่ฝีมือของพวกเขาก็มากเกินพอที่จะกำจัดฉลาม

หลายคนเริ่มต่อสู้เพื่อแย่งชิงชิ้นส่วนต่างๆ ของสัตว์ร้าย บางคนถึงขั้นชกต่อยกันเพื่อชิ้นส่วนนั้น

เฉินผิงยิ้มเยาะให้กับคนอื่นๆ ที่ต่อสู้กันเองอย่างเอาเป็นเอาตาย หึ ! เมื่อ ความโลภบังตา ทายาทจากตระกูล โด่งดัง เหล่านี้ไม่ต่างอะไรกับโจร!

“เฉินผิง คุณสุดยอดมาก!”

ต่งเจียห่าวเข้ามาหาเฉินผิงด้วยท่าทางตื่นเต้น เขาหยิบแก่นอสูรออกมาตรวจดู "ขอผมดูหน่อย นี่น่ะเหรอสิ่งที่ถูกเรียกว่าแก่นอสูร ดูดีน่าประทับใจ!”

“ถ้าคุณชอบก็เอาไปได้เลย” เฉินผิงพูดอย่างเป็นกันเองด้วยรอยยิ้ม

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าแก่นอสูรจะมีคุณภาพสูง อย่างไรก็ตาม สำหรับเฉินผิงมันไม่มีค่าอะไรเลย และไม่ได้ช่วยอะไรมากนักในการเพิ่มพูนฝีมือต่อสู้ของเขา

อีกอย่างเขาเพิ่งจะขึ้นสู่ระดับของผู้บำเพ็ญเพียรอีกขั้น และต้องการพลังวิญญาณมหาศาล แถมเขาต้องสกัดวิญญาณใหม่ของตู้ต๋าอีก

“ไม่ๆๆ... ผมรับไว้ไม่ได้หรอก มันมีค่ามากเกินไปและคงจะเสียของเปล่าๆ ถ้าคุณมอบให้ผม ผมเกรงว่าชั่วชีวิตนี้ผมคงจะไม่ได้เป็นเจ้ายุทธ์ด้วยฝีมือเท่านี้” ต่งเจียห่าวโบกมือก่อนจะยัดแก่นอสูรลงในมือของเฉินผิง