ตอนที่ 1466 ความสงบ

“ไม่เป็นไร ตราบใดที่เฉินผิงตายไปแล้ว เราควรจะให้ความสำคัญในการระงับความโกรธแค้นของเหล่าตระกูลศิลปะการต่อสู้อื่นๆ ในตอนนี้”

จากนั้นหลงจิ้งกั๋วก็เดินไปที่ทางออก แต่หลังจากก้าวไปข้างหน้าได้เพียงสองก้าว เขาก็หยุดแล้วหันกลับมาพูดว่า “หลงเชียว จะเป็นการดีที่สุดถ้าแกหลีกเลี่ยงการออกไปข้างนอกในช่วงนี้ แค่อยู่บ้านแล้วตั้งใจบำเพ็ญเพียรซะ เพราะมันคงจะลำบากหากว่าคนอื่นรู้เรื่องสภาพของแกตอนนี้”

หลงจิ้งกั๋วออกจากบ้านตระกูลหลง แล้วรีบตรงไปที่สำนักงานใหญ่ของสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้โดยไม่ได้พูดอะไรอีก

ที่ห้องรับรองในสำนักงานใหญ่ของสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้ จู้จื่อซานกำลังอยู่ในอารมณ์บันเทิงไม่เพียงแต่เราจะฆ่าเฉินผิงได้ในระหว่างการประลองเท่านั้นแต่ฉันยังนำเอาแก่นอสูรจำนวนมากกลับมาให้กับสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้อีกด้วยฉันเชื่อว่าพวกเจ้านายระดับสูงก็จะไม่ลงโทษฉันอีกต่อไปบางทีพวกเขาอาจจะให้รางวัลฉันด้วยของวิเศษก็ได้

ในขณะที่จู้จื่อซานกำลังอิ่มเอมใจยู่นั้น หลงจิ้งกั๋วก็เดินเข้ามา

“คุณหลง เชิญนั่งก่อนสิครับ” จู้จื่อซานแสดงมารยาทต่อหลงจิ้งกั๋ว

ตระกูลหลงเป็นเจ้าภาพในการจัดการประลองครั้งนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงสมควรจะได้รับเครดิตบางส่วนในการตายของเฉินผิงและการได้แก่นอสูรกลับคืนมาทั้งหมด ดังนั้นจู้จื่อซานจึงคิดว่าเขาควรจะปฏิบัติต่อหลงจิ้งกั๋วอย่างสุภาพมากที่สุด

“ประธานจู้ ในการประลองครั้งนี้หลงเซียวได้ทำตัวหัวร้อนด้วยการเปลี่ยนกฎเล็กน้อย ทำให้เกิดความไม่พอใจขึ้นในตระกูลศิลปะการต่อสู้หลายตระกูล และเกิดข่าวด้านลบเกี่ยวกับตระกูลของผมแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ผมจึงอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณเพื่อหาทางยุติการแพร่กระจายของเรื่องนี้เสีย” หลงจิ้งกั๋วพูดตัดบท

จู้จื่อซานขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น “คุณหลงครับ ในเมื่อตระกูลหลงเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้ เราก็จะช่วยคุณแก้ปัญหานี้อย่างแน่นอน แต่คุณควรจะทราบด้วยว่ากลุ่มคนเหล่านี้จำนวนมากไม่ได้เป็นสมาชิกของสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้อยู่ภายใต้อำนาจของเรา แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ผมขอให้สัญญากับคุณว่าผมจะลงโทษพวกสำนักและตระกูลที่อยู่ภายใต้กลุ่มสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้ที่กล้ามาวิจารณ์พวกตระกูลหลงอย่างแน่นอน”

หลงจิ้งกั๋วขมวดคิ้วเมื่อได้ฟังคำพูดของจู้จื่อซาน