ตอนที่ 1502 ต่อสู้

หมอกดำที่ปกคลุมพลันหนาตาขึ้นมาอีกครั้งทันที จากนั้นชุดเกราะที่ห่อหุ้มทั่วร่างของหลงเซียวก็เปล่งประกายอยู่ในความมืด

ตู้ม!

เฉินผิงกับหลงเซียวปะทะกันอย่างดุเดือด

เฉินผิงเสริมความแข็งแกร่งให้แก่ร่างของตนเองจนเกือบถึงระดับอยู่ยงคงกระพันแล้ว เมื่อเขาสวมร่างเกราะทองคำ ก็มีน้อยคนในโลกที่จะกล้าไล่ตามสังหารเขา

ตอนที่หลงเซียวกับเฉินผิงปะทะกันก็บังเกิดลมหวีดหวิวหอบใหญ่ แมกไม้และขุนเขาโดยรอบพลันปลิวว่อนทันที

เมื่อเห็นเช่นนั้น สี่คนโฉดก็รีบมายืนอยู่ตรงหน้าหลงอู่ เพื่อป้องกันผลกระทบจากคลื่นกระแทกอย่างสุดกำลัง

พื้นดินสั่นสะเทือน

เฉินผิงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหลงเซียวที่เปลี่ยนไปและรู้ว่าตอนนี้วิญญาณตนนั้นก็เป็นผู้ควบคุมร่างของหลงเซียว แต่เขากลับไม่แสดงวี่แววของความหวาดกลัวออกมาแต่อย่างใด

เลือดลมของในร่างของเฉินผิงกำลังเดือดพล่าน เขาถือว่าหลงเซียวเป็นศิลาแปรธาตุเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง การโจมตีทุกครั้งเป็นการฝึกตนเองรูปแบบหนึ่ง

ในเวลาเพียงชั่วเสี้ยววินาที ทั้งสองคนก็แลกเปลี่ยนกันไปเกือบร้อยกระบวนท่าแล้ว

หลงเซียวเริ่มออกอาการหมดเรี่ยวหมดแรง แต่เฉินผิงยังมีสีหน้าผ่อนคลาย ราวกับว่าเขาออมมือและฝึกฝนทักษะการต่อสู้กับหลงเซียว

"อ้าd!"

หลงเซียวแผดเสียงร้องอันบ้าคลั่งพร้อมแผ่กลิ่นอายน่าขนลุก แสงสีดำบนร่างของเขากลับยิ่งเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ และกลิ่นอายของเขาก็รุนแรงมากขึ้นด้วย

เฉินผิงยกยิ้มมุมปากเป็นรอยยิ้มที่แทบจะสังเกตไม่เห็น เขาอยากจะบีบคั้นหลงเซียวจนถึงขีดสุดเพื่อดูว่าวิญญาณในร่างของเขาจะแข็งแกร่งสักขนาดไหน

ในขณะนั้นเอง บริเวณที่ทั้งสองคนต่อสู้กันกลับระเกะระกะถึงขีดสุด ทั้งห้วงมิติเริ่มบิดเบี้ยวผิดรูป หลงอู่กับสี่คนโฉดถูกพลังกดดันอันมหาศาลกดให้นอนราบอยู่กับพื้น

หลงจิ้งกั๋วทำอะไรให้ดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว เขาจึงคุกเข่าข้างหนึ่งแล้วกัดฟันทนต่อแรงระเบิด

ตู้ม !

เทือกเขาเริ่มถล่มลงมาอย่างไม่คาดคิดระหว่างการต่อสู้ของทั้งสองคน เหวไร้ก้นไม่กี่แห่งก่อตัวขึ้นทั่วทั้งเทือกเขาทอดยาวไปสู่หุบเขายา

กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวหลายระลอกยังคงแผ่ลามไปยังบริเวณโดยรอบ