ตอนที่ 1510 พรหมจรรย์

ทันใดนั้นพลังโจมตีของปราณกระบี่กว่าสิบครั้งก็หายไปในชั่วเสี้ยววินาที

"ใครกัน?" ขณะที่เก๋อเจียอี๋กวาดตามองไปรอบๆ อย่างลนลาน เธอก็หน้าเปลี่ยนสีเป็นอันมาก

ต่งลี่ฉวินเองก็รู้สึกสับสนเช่นเดียวกัน เพราะเขาสามารถสัมผัสได้ว่าคนที่ปลดปล่อยลำแสงสีทองออกมาเมื่อสักครู่นี้มีฝีมือไม่ธรรมดาสามัญเลยทีเดียว

"คุณหนูเก๋อ เป็นสาวเป็นนางเอะอะก็จะฆ่าจะแกงคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกมั้ง?"

ขณะนั้นก็มองเห็นเงาร่างหนึ่งค่อยๆ เดินออกมาหาพวกเขา

หลังจากรู้ว่าเงาร่างนั้นเป็นใคร พวกเขาก็ตะลึงงันไปทันที

"เฉินผิง คุ...คุณยังไม่ตาย?" เมื่อต่งเจียห่าวได้สติก็พุ่งเข้าไปหาเฉินผิงแล้วกอดใยหลังเอาไว้แน่น

"คุ...คุณเฉิน คุณ..." หลังจากได้เห็นเฉินผิง ต่งลี่ฉวินก็รู้สึกตื่นเต้นเกินกว่าจะพูดอะไรออก

มีเพียงแค่เก๋อเจียอี๋ที่กำลังจ้องมองเฉินผิงด้วยสีหน้าสับสน

หลังจากเฉินผิงพูดคุยกับต่งเจียห่าวไปสองสามคำ เขาก็มองมาที่เก๋อเจียอี๋พลางถามว่า "คุณหนูเก๋อ มีเรื่องอะไรกันครับ? ทำไมคุณอยากให้เจียห่าวต้องตายด้วยล่ะ?"

เก๋อเจียอี๋สวนตอบอย่างโกรธจัด "ไอ้เดรัจฉานตัวนั้นมอมยาแล้วเอาเปรียบฉันน่ะสิ! คุณคิดว่าฉันควรจะฆ่ามันไหมล่ะ?"

"เฉินผิง ผมไม่ได้ทำเรื่องนั้นสักหน่อย! ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะ! ผมไม่มีทางที่จะทำเรื่องพรรค์นั้นหรอก!" ต่งเจียห่าวอธิบายอย่างสุดชีวิต

เฉินผิงค่อยๆ ยกมือเพื่อให้ต่งเจียห่าวเลิกอธิบาย "คุณหนูเก๋อ ตอนนี้คุณยังบริสุทธิ์อยู่เลย คุณจะกล่าวหาว่าเจียห่าวเอาเปรียบคุณได้ยังไงกัน?"

"เป็นแบบนั้นไปได้ยังไงกัน?" เก๋อเจียอี๋ตะลึงงัน ตอนที่ฉันตื่นก็เนื้อตัวเปลือยเปล่าอยู่ชัดๆ ฉันจะยังบริสุทธิ์อยู่ได้ยังไงกันเล่า ?

"คุณคิดว่าผมกำลังโกหกคุณอยู่ใช่ไหมล่ะ? ถ้างั้นคุณดูที่แขนซ้ายของตัวเองสิ!" เมื่อพูดจบ เฉินผิงก็ถ่ายพลังวิญญาณกลุ่มหนึ่งเข้าไปในร่างของเก๋อเจียอี๋ ไม่นานรอยแดงก็ปรากฎขึ้นบนแขนซ้ายของเธอ

เมื่อเห็นรอยดังกล่าว เก๋อเจียอี๋กลับรู้สึกหงุดหงิด "นะ นี่คือแต้มพรหมจรรย์งั้นเหรอ?"