ตอนที่ 1542 เหตุใดถึงไม่หนี

ขณะเดียวกัน รัศมีของเฉินผิงก็ค่อยๆ ดับวูบและจางหายไปในที่สุด

“เห้ย! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ฉันเป็นอะไรไปหรือ?” เฉินผิงคำรามด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

เขายังไม่ทันได้เจอแม่และช่วยชีวิตซูอวี่ฉี มากไปกว่านั้นคือเขายังไม่ทันได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของตนเลยด้วยซ้ำ

ฉันจะตายแบบนี้งั้นหรือ?

เขาไม่อาจทำใจยอมรับความพ่ายแพ้ได้ ท้ายที่สุดแสงรัศมีของเขาก็หายวับไปในชั่วพริบตา ทันใดนั้นร่างของชายหนุ่มก็ล้มลงไปกับพื้นอย่างแรง

เฉินผิงพยายามลุกขึ้นอีกครั้ง แต่ก็พอจะรู้ว่าตนไม่มีเรี่ยวแรงมากพอ

ทางฝั่งฟ่านเจียงเองได้ย่างเท้าไปข้างหน้าและมองเฉินผิงอย่างไม่แยแส

เป็นไปตามที่เขาทำนายไว้ไม่มีผิด ตอนนี้เฉินผิงช่างน่าสมเพชเหมือนลูกหมาที่หมดหนทางสู้

“แกมีของล้ำค่าอยู่มากมายติดตัวหนิ ฉันคิดว่าคงไม่ดีนักที่จะกำจัดแกในตอนนี้” ฟ่านเจียงพูดด้วยใบหน้ายิ้มเยาะ

เฉินผิงยังคงนิ่งเงียบ ขณะเดียวกันก็พยายามลุกขึ้นยืนด้วยกำลังทั้งหมดที่มี

แม้ว่าพลังวิญญาณของเขาได้หมดไปแล้วแต่ชายหนุ่มก็ยังพยายามยืนขึ้นโดยใช้ความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อที่ยังพอเหลืออยู่

หากจะต้องตายจริงๆ อย่างไรเขาก็จะไม่ยอมตายอย่างต่ำต้อย

ฟ่านเจียงที่เห็นเช่นนั้นก็เข้ามาเหยียบหัวของเฉินผิงในทันใด

ปั๊ก!

ร่างกายท่อนบนของเฉินผิงทรุดราบลงไปกับพื้น หลังจากที่พยายามผยุงตัวขึ้นด้วยความยากลำบาก

“หยุดดิ้นรนเถอะ ไร้ประโยชน์เปล่าๆ เอาเป็นว่าฉันจะช่วยให้แกตายอย่างไม่ทรมานมากนัก ถ้าแกมอบของล้ำค่าทั้งหมดให้ฉันตอนนี้”

ฟ่านเจียงมองเฉินผิงด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้า

“ฝันไปเถอะ!”

เฉินผิงจ้องฟ่านเจียงอย่างข่มขู่

ถึงรู้ว่ากำลังจะตาย แต่ชายหนุ่มจะไม่ยอมให้ฟ่านเจียงพรากอะไรไปจากเขาเด็ดขาด

“ได้ ในเมื่อไม่ยอมให้ กระโหลกแกได้แหลกคาเท้าฉันแน่”