ตอนที่ 1546 ติดตาม

“ผมรู้ ผมรู้แล้ว” ฟ่านเจียงพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วหันไปคุกเข่าต่อหน้าเฉินผิง “คุณเฉิน ผมยินดีที่จะตามไปช่วยคุณหาโบราณสถาน!”

เฉินผิงมองวิญญาณของฟ่านเจียงที่อยู่ตรงหน้า เขาประหลาดใจและรู้สึกราวความฝัน

คุณชี่เอ่ยขึ้นว่า “เฉินผิง คุณอาจต้องการเขาในภายหลัง ทำไมคุณไม่ลองเก็บเขาไว้ล่ะ”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้ เขาตัดสินใจเปิดแหวนเก็บของและเก็บวิญญาณของฟ่านเจียงไว้ด้านใน

เห็นได้ชัดว่าเฉินผิงไม่ยอมให้ฟ่านเจียงอยู่ในตัวเขา

เฉินผิงมองคุณชี่อย่างรู้สึกขอบคุณและกล่าวไปว่า “คุณชี่ ขอบคุณมากนะครับ”

คุณชี่ยิ้มตอบรับจางๆ “ผมจะซาบซึ้งมากกว่านี้ ถ้าคุณใช้สมองไตร่ตรองมากขึ้นและเลิกทำอะไรตามอำเภอใจตัวเอง”

หลังจากพูดจบ เขาก็โบกมือส่งสัญญาณให้เฉินผิงออกไป

คุณชี่เอามือไพล่หลังอย่างเคย แม้ว่าจะดูเหมือนเขายืนเฉย แต่จริงๆ ร่างของเขาได้เคลื่อนออกห่างออกไปราวหนึ่งร้อยเมตร

เฉินผิงชำเลืองมองศพฟ่านเจียงก่อนจะหันกลับมาและมุ่งหน้าไปยังหุบเขายา

หลังจากที่เฉินผิงออกเดินทาง จู้จื่อซานก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับสมาชิกเสื้อคลุมทองแดงรมดำทั้งสามคน

ดวงตาของจู้จื่อซานเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจที่เห็นศพแห้งๆ ของฟ่านเจียงกองอยู่

“ฟะ-ฟ่านเจียงตายแล้วงั้นหรือ” จู้จื่อซานเอ่ยถามออกมาด้วยความแปลกใจ

สมาชิกเสื้อคลุมทองแดงรมดำทั้งสามคนที่เคยได้ยินเรื่องความเก่งกาจของฟ่านเจียงต่างรู้สึกสับสนงงงวย พวกเขาออกความเห็นว่าเฉินผิงต้องเก่งกาจมากๆ มิเช่นนั้นคงไม่อาจสังหารฟ่านเจียงได้

สมาชิกเสื้อคลุมทองแดงรมดำคนหนึ่งขมวดคิ้วและเอ่ยว่า “นี่คือรัศมีของแก่นโลหิตที่ถูกเผาไหม้ใช่หรือไม่”

คนอื่นๆ ต่างหรี่ตาเพื่อให้สังเกตเห็นได้ง่ายขึ้น