ตอนที่ 156 คนที่ตามจีบ

“เธอไม่ต้องเป็นห่วงนะ เรื่องนี้พี่จัดการเองได้...”

เฉินผิงไม่อยากให้หวังหันหันวุ่นอยู่กับเรื่องนี้ เขาชี้แจงเรื่องนี้กับหลินเทียนหู่ไว้ล่วงหน้าแล้ว และคาดว่าหลินเทียนหู่ก็น่าจะจัดการเรียบร้อยแล้วเช่นกัน!

หวังหันหันไม่เชื่อว่าเฉินผิงจะมีความสามารถนั้นที่จะให้บริษัทเทียนเหม่ยเซ็นสัญญาได้ ที่เฉินผิงพูดแบบนี้ก็เพียงเพราะไม่อยากให้เธอกังวลก็เท่านั้น

หวังหันหันไม่ได้พูดอะไร แต่แอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเงียบๆแล้วโทรหาเพื่อนร่วมชั้นของตัวเอง!

ไม่นานนัก หวังหันหันก็สะพายกระเป๋าออกไป เธอไม่ได้เรียกเฉินผิง เพราะเธออยากใช้ความสัมพันธ์เป็นตัวไกล่เกลี่ยก่อน แล้วค่อยให้เฉินผิงออกมาพบ ซึ่งแบบนี้จะง่ายกว่า!

พอเรียกรถแท็กซี่ได้ หวังหันหันก็มาถึงชั้นล่างของบริษัทเทียนเหม่ย อาคารของสำนักงานสูงกว่าสิบชั้น ตั้งอยู่บนถนนที่คึกคักเจริญหูเจริญตา ในวงการอุตสาหกรรมเคมีรายวัน เทียนเหม่ยก็เป็นบริษัทชั้นนำเช่นกัน

เมื่อหวังหันหันเดินมาถึงหน้าประตู ก็ถูกการ์ดรักษาความปลอดภัยรั้งตัวไว้ “คุณมาทำอะไรครับ”

“พี่การ์ดคะ ฉันมาหาหลี่เจี้ยน หัวหน้าแผนกหลี่ค่ะ!”

หวังหันหันพูดตอบการ์ดอย่างสุภาพ

“บริษัทของเรามีข้อกำหนดคือ คุณต้องให้คนออกมารับถึงจะสามารถเข้าไปได้ครับ...”

การ์ดมาขวางทางหวังหันหันแล้วกล่าว

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เธอเพียงหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาหลี่เจี้ยนเพื่อนร่วมชั้นของตัวเอง

หลังจากนั้นไม่นานนัก ชายหนุ่มในชุดสูทพร้อมกับรองเท้าหนัง เส้นผมที่ถูกสเปรย์ฉีดผมจัดทรงไว้และสวมแว่นตาก็เดินออกมา

“หลี่เจี้ยน...”

หวังหันหันรีบโบกมือเรียกหลี่เจี้ยน

หลี่เจี้ยนเดินมาหาหวังหันหันอย่างรวดเร็ว หลังจากที่การ์ดรักษาความปลอดภัยเห็นหลี่เจี้ยน เขาก็ตะโกนออกมาว่า “สวัสดีครับหัวหน้าหลี่!”

“นี่คือเพื่อนร่วมชั้นของฉัน ทีหลังนายดูก่อน เธอกำลังมาบริษัทของเรา ไม่อนุญาตให้ขัดขวางเธอ...”

หลี่เจี้ยนกล่าวตำหนิการ์ดรักษาความปลอดภัยคนนั้น

หลี่เจี้ยนสวมบทบาทเป็นขุนนาง ท่าทางแบบนั้นรวมกับเขาเป็นขุนนางชั้นสูง!

“ครับใช่ครับ...” การ์ดผู้นั้นพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า