ตอนที่ 1734 วิชาฝึกสัตว์ร้าย

ในขณะที่เฉินผิงคิดไม่ตกว่าจะทำยังไงดี เก๋อหยู่หานก็ร่อนลงตรงหน้าสัตว์อสูรแมงมุมในชุดสีขาวราวกับนางฟ้า

สัตว์แมงมุมที่กำลังคลั่งได้ที่เข้าโจมตีเก๋อหยู่หานทันทีด้วยกรงเล็บอันแหลมคมของมัน

แทนที่จะหลบหรือวิ่งหนี เธอจ้องมองสัตว์อสูรอย่างใจเย็นและเริ่มท่องคาถา

เสียงของเธอราวกับนางฟ้าและฟังดูนุ่มนวล สามารถสยบแม้กระทั่งจิตที่บ้าคลั่งที่สุดได้ในระยะเวลาอันสั้น

กรงเล็บของอสูรค้างขณะที่มันจ้องมองมาที่เธอ

หลังจากเก๋อหยู่หานร่ายคาถาเสร็จ เธอก็ลูบหัวของสัตว์อสูร

แม้ว่าเธอจะยืนใกล้กับสัตว์อสูรแมงมุมมาก แต่มันก็ไม่โจมตีเธอและยอมให้เธอลูบมันด้วยซ้ำ

เธอหันไปหาเฉินผิงซึ่งยังคงหมอบอยู่บนร่างของสัตว์อสูรและแนะนำไปว่า “คุณควรจะเอากระบี่ของคุณออกจากปากมันนะ คุณเฉิน”

เขาจ้องมองเธออย่างประหลาดใจ “ถ้าผมดึงกระบี่ออก มันอาจจะกินคุณเข้าไปก็ได้”

จากนั้นหูหม่าซือก็เงยหน้าขึ้นและตะโกนอย่างตื่นเต้นว่า “ไม่หรอก เพราะนี่คือวิชาฝึกสัตว์ร้ายจากยุคโบราณ! ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ!”

เฉินผิงรู้สึกงงงวยเพราะเขาไม่รู้ว่าวิชาฝึกสัตว์ร้ายคืออะไร แต่เขาเลือกที่จะไว้ใจเก๋อหยู่หาน และดึงกระบี่พิฆาตมังกรออกจากปากของแมงมุม

ขณะที่เธอลูบหัวของแมงมุมต่อ ก็เกิดแสงห่อหุ้มตัวเจ้าอสูร ทำให้มันตัวหดลงจนเหลือขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ

แน่นอนว่าเฉินผิงตกตะลึงเมื่อเห็นแบบนั้น

เธอหยิบขวดขึ้นมาแล้วใส่สัตว์อสูรแมงมุมเข้าไปข้างใน และยัดมันลงในกระเป๋าของเธอ