ตอนที่ 1821
ตอนที่ 1821 มั่นใจในตนเอง
September 20, 2026
“ค-คุณ... เจ้าคนชั่ว!” ใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำด้วยความโกรธกับคำพูดของหูหม่าซือ
แม้แต่เฉินผิงเองก็สามารถบอกได้เช่นกันว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเพียงวิญญาณหลังจากมองเพียงแค่แวบเดียว ไม่ว่าก่อนหน้านี้เธอจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่เธอก็ไม่สามารถแสดงความแข็งแกร่งได้มากนักในขณะนี้
“คุณครับ ผมได้ยินมาว่าสำนักดาบปรัศนีนั้นมีดาบศักดิ์สิทธิ์อยู่ และมันอยู่ที่นี่ ในสุสานดาบแห่งนี้ เรามาที่นี่ก็เพื่อจะขอดูมันเท่านั้น!" เฉินผิงส่งยิ้มจางๆ ให้เธอ
“โกหก! คุณคิดว่าฉันไม่รู้ว่าพวกคุณกำลังทำอะไรอยู่? อย่าคิดแม้แต่จะเข้าไปในสุสานดาบเมื่อฉันยังอยู่ที่นี่!”
ทันใดนั้นเธอก็ยื่นมือออกมา “จงออกมา ดาบของฉัน!”
หญิงสาวโบกมือขวาของเธอพร้อมกับเสียงหึ่งๆ ดังขึ้น พลังดาบที่ระเบิดออกมาผ่ากลางอากาศ ทันใดนั้นดาบวิญญาณเล่มหนึ่งก็พุ่งตัวบินออกมาจากหลังของหญิงสาวก่อนที่มันจะตกลงสู่มือของเธอ พลังดาบที่ปล่อยออกมาพุ่งสูงขึ้นไปในท้องฟ้า
ดาบวิญญาณส่องประกายเย็นยะเยือก พร้อมกับพลังออร่าอันหนาวเหน็บออกมา
หญิงสาวจ้องมองไปยังเฉินผิงและก่อนจะเตือนว่า “ถ้าคุณไม่ออกไปตอนนี้ คุณจะตายด้วยดาบถามนภาของฉัน!”
ดาบอันทรงพลังในมือของเฉินผิงสั่นอย่างรุนแรงเมื่อดาบวิญญาณของหญิงคนนั้นปรากฏขึ้น หากเขาไม่จับมันด้วยแรงทั้งหมดที่เขามี กระบี่พิฆาตมังกรคงจะหลุดจากมือของเขาไปแล้ว
เฉินผิงพยายามเก็บอาวุธที่กำลังสั่นไหวพร้อมกับจ้องมองหญิงสาวอย่างเย็นชา
ท่าทางของหญิงสาวนั้นดูน่ากลัวในขณะที่เธอกำลังถือดาบถามนภา แต่ในขณะเดียวกันนั้น เธอก็ไม่รู้ว่ากระบี่พิฆาตมังกรของเฉินผิงนั้นก็เป็นดาบวิญญาณโบราณเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากวิญญาณดาบยังไม่เติบโตเต็มที่ จึงไม่สามารถแสดงพลังมากมายออกมาได้ ดังนั้นเธอจึงไม่ได้สนใจอาวุธของเฉินผิงเท่าใดนัก
เธอมองไปที่เฉินผิงอย่างเอาเป็นเอาตายขณะถือดาบ หญิงสาวพูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ “เราทั้งคู่ต่างกำลังกวัดแกว่งดาบวิญญาณ วันนี้ฉันจะแสดงให้คุณเห็นว่าไม่ใช่ใครก็ตามที่ใช้ดาบวิญญาณจะสามารถปลดปล่อยพลังของมันได้”
ริมฝีปากของเฉินผิงโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม “คุณท้าผมประลองดาบเหรอ?” เขาถามอย่างเฉยเมย
“คุณไม่กล้าพอที่จะรับคำท้าของฉันอย่างงั้นเหรอ?” ใบหน้าของเธอดูเย้ยหยัน
เฉินผิงตอบอย่างสงบโดยไม่สะทกสะท้านกับคำพูดเยาะเย้ยของเธอว่า “ในเมื่อคุณเป็นวิญญาณ ผมจะยอมให้คุณเป็นฝ่ายโจมตีก่อน ถ้าคุณทำร้ายผมได้ ผมก็จะยอมออกไปจากที่นี่ทันทีและไม่กลับมาอีก”