ตอนที่ 1840 ฆ่าตัวตาย

บางคนพนันว่าเฉินผิงจะชนะ แต่คนส่วนใหญ่พนันว่าสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้จะเป็นฝ่ายชนะ คนเหล่านี้เห็นพ้องต้องกันว่าเฉินผิงไม่มีความสามารถเทียบเท่ากับคู่ต่อสู้ของเขา

สมาชิกเสื้อคลุมสีเงินรมดำทั้งเจ็ดคนของสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้รวมตัวกันเพื่อดู เฉินผิงประชาสัมพันธ์งานประลอง พวกเขาสงสัยว่าเฉินผิงเสียสติไปแล้ว

“เหล่าต้า เฉินผิงคิดอะไรอยู่กันแน่? เขายั่วยุสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้โดยไม่เกรงกลัวเลยหรือไงกัน?” เหล่าซานถาม

“ใช่ มีบางอย่างที่แปลกไป เขาเป็นเพียงขุนพลยุทธ์ ทำไมเขาถึงกล้าท้าทายพวกเราเจ็ดคนพร้อมกัน? นอกจากนี้ เรายังมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์อีกสองชิ้น เห็นได้ชัดว่าเฉินผิงจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน เขามีแผนอะไรกันนะ? เขาจะมีวัตุประสงค์อื่นแอบแฝงหรือเปล่า?” เหล่าอู่ถาม

มีบางอย่างได้บอกเขาว่าเฉินผิงกระทำการผิดปกติ

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อเฉินผิงกระจายข่าวออกไปแล้ว เราต้องยอมรับคำท้าประลองของเขา ท่านทูตมารให้เวลาพวกเราเพียงสามวันในการจับตัวเขา เมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่แท้จริง ลูกไม้ใดๆ ก็ไม่จำเป็นพูดถึง” เหล่าต้าประกาศ ดวงตาของเขาเย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็ง

ทันใดนั้น เหล่าเอ้อก็เกิดความคิดขึ้น “เหล่าต้า ฉันมีคำแนะนำที่จะทำให้เฉินผิง รู้สึกกระวนกระวายใจและขัดขวางแผนการของเขาไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม”

"มันคืออะไร?" ความสนใจของเหล่าต้านั้นเพิ่มขึ้น

เหล่าเอ้อรีบบอกแผนการของเขาต่อเหล่าต้าโดยกระซิบข้างหูของอีกฝ่าย

ริมฝีปากของเหล่าต้าโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มออกมาหลังจากที่เขาได้ยินความคิดของเหล่าเอ้อ "นั่นเป็นความคิดที่ดี ฉันจะให้คุณเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้”

เหล่าเอ้อพยักหน้าและจากไป

ในไม่ช้าเขาก็มาถึงคุกใต้ดินที่ซูอวี่ฉีถูกกักขังไว้

รอยยิ้มเย็นยะเยือกเผยขึ้นทั่วริมฝีปากเมื่อเห็นซูอวี่ฉีถูกขังอยู่ในห้องขัง

ซูอวี่ฉีขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่าเหล่าเอ้อเป็นคนอันตราย

แม้จะถูกกักขังเป็นเวลานาน แต่เธอก็ไม่เคยถูกทรมานหรือทุบตี

เลือดของซูอวี่ฉีเป็นอัญมณีแห่งการฝึกบำเพ็ญฌานที่หายาก ไม่มีใครสามารถแตะต้องเธอได้โดยไม่ได้รับคำสั่งจากต้าเหนิง

แต่ในขณะนั้น เหล่าเอ้อกำลังตรึงเธอด้วยท่าทางที่เหี่ยวเฉา