ตอนที่ 1890 ยื่นมือเข้าช่วย

“แล้วผมจะโกหกคุณไปทำไม?” เฉินผิงถาม

“โอ้ ช่างน่าเสียดาย น่าเสียดายจริง”

หูหม่าซือตีต้นขาของเขาและร้องคร่ำครวญ

แต่ก็ไม่มีอะไรที่เขาจะทำได้เลย ในเมื่อสองคนนั้นคบหากันด้วยความยินยอม

"ทำไมคุณพูดอย่างนั้น? ไม่ใช่ว่าคุณต้องการผู้หญิงมากกว่านี้สักหน่อย”

จากนั้นเฉินผิงก็ลากหูหม่าซือออกจากโรงแรม

ขณะที่ทั้งสองเดินเล่นไปตามท้องถนน เฉินผิงก็ปลดปล่อยปราณสัมผัสของเขาออกมา แล้วจึงตระหนักว่ามีปรมาจารย์ด้านการต่อสู้อยู่รอบๆ มากมาย

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้เป็นศัตรูกับเฉินผิง พวกเขาแค่ง่วนอยู่กับธุระของตัวเอง

เฉินผิงยังคงเดินทอดน่องไปตามถนนด้วยคิ้วที่ขมวด

ในขณะเดียวกัน ในห้องโถงของบ้านตระกูลเจิ้ง เจิ้งอันกั๋วนั่งอย่างเคร่งขรึมบนที่นั่งหลัก ขณะที่ผู้บริหารหลายคนของตระกูลเจิ้งนั่งบนโต๊ะที่อยู่ห่างออกไป

"คุณเจิ้ง วันนี้มีคนไม่คุ้นหน้ามากมายปรากฏตัวในเมืองหนานหู ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาล้วนเป็นปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ แม้แต่คนที่อ่อนแอที่สุดก็ยังเป็นถึงเจ้ายุทธ์ นอกจากนี้ยังมีขุนพลยุทธ์หลายคนอยู่ในฝูงชนด้วย” ผู้บริหารคนหนึ่งรายงานเจิ้งอันกั๋ว

“รู้ไหมว่าพวกเขามาจากไหน?” เจิ้งอันกั๋วถาม

“ไม่ทราบครับ แต่บางคนก็มาจากสำนักและตระกูลระดับสูงต่างๆ รอบเมืองหนานหู ส่วนคนอื่นๆ ผมไม่แน่ใจ” ผู้บริหารตอบ

“วัตถุดิบชั้นยอดอย่างสมุนไพรหมื่นปีไม่มีทางเก็บเป็นความลับได้เลยสินะ?”

เจิ้งอันกั๋วถอนหายใจ รู้สึกราวกับว่าเขาอายุเพิ่มขึ้นเป็นสิบปีในวินาทีเดียว