ตอนที่ 1896 แกล้งโง่

ซ่งชิงผิงเหงื่อแตกเมื่อได้ยินที่หนิงจื้อพูด

ความคิดของชายคนนี้ช่างรอบคอบนัก! ฉันไม่จะอยากเชื่อเลยว่าเขาจะมองการณ์ไกลถึงขนาดรวมฉันไว้ในแผนการของเขาด้วย!

หนิงจื้อยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นท่าทางของซ่งชิงผิง "ไม่ต้องกังวล ต้าเหนิงจะรับรู้ถึงความพยายามของแกอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลาที่สำนักใจทมิฬเข้ายึดครองสำนักมาร”

“ขอบคุณครับ ท่านทูตมาร...”

ซ่งชิงผิงค้อมหัว เขารู้สึกว่าตัวเองกลัวเกินกว่าจะคิดเรื่องอื่นในขณะที่เผชิญหน้ากับหนิงจื้อ

ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจ เพราะเขาแฝงตัวอยู่ในสำนักมารในฐานะสายลับมาหลายปี และเขาฝึกฝนตัวเองให้สุขุมและใจเย็นในทุกสถานการณ์ แต่แล้วซ่งชิงผิงก็พบว่าอัตราการเต้นของหัวใจของเขาเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่เขาเผชิญหน้ากับหนิงจื้อ

ในขณะเดียวกันในเมืองหนานหู หลายคนที่สวมชุดแบบเดียวกันกำลังตามหาใครสักคน ในขณะที่พวกเขาถือรูปถ่ายไว้ในมือ

พวกเขาทุกคนทำงานให้กับตระกูลเจิ้ง และบุคคลในภาพก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากว่านหง

ว่านหงโกหกเจิ้งอันกั๋ว และไม่มีทางที่ฝ่ายหลังจะปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ

ในตอนนั้น เจิ้งไคกำลังตามหาว่านหงไปตามท้องถนน โดยมีขุนพลยุทธ์สองคนมาด้วย

“ไอ้แก่ไอ้สารเลวนั่น! ฉันจะฆ่ามันทันทีที่ฉันเจอ...” เจิ้งไคสาปแช่งเบาๆ

ในระหว่างนั้น ว่านหงกำลังดื่มชาอยู่ที่ร้านน้ำชา เขาเฝ้ารอค่ำคืนในวันถัดไปอย่างเงียบๆ เป็นเพราะสมุนไพรหมื่นปีมักจะปรากฏออกมาในคืนพระจันทร์เต็มดวง

ไม่นานก็มีชายสองคนที่สวมชุดเครื่องแบบวิ่งเข้าไปในร้านกาแฟ พวกเขาขึ้นไปชั้นบนพร้อมรูปถ่ายในมือพลางตรวจดูสถานที่นั้น คอยเพ่งมองใบหน้าของลูกค้าแต่ละคน

ว่านหงขมวดคิ้วเล็กน้อย ฉันรู้ว่าพวกเขาทำงานให้กับ ตระกูลเจิ้ง แ ต่พวกเขากำลังตามหาใคร ทำไมถึงต้องวุ่นวายแบบนี้ ?

ระหว่างที่ว่านหงสงสัยว่าพวกเขากำลังมองหาใคร จู่ๆ ชายคนหนึ่งก็มองไปที่ว่านหงและหันกลับมาดูรูปถ่ายในมือของเขา

จู่ๆ คนของตระกูลเจิ้งก็ตะโกน “เจอตัวแล้ว!”