ตอนที่ 1926 เราจะไม่หยุดคุณไว้

โจวเจี๋ยพยายามยันตัวลุกขึ้นเมื่อเห็นซ่งชิงผิงเข้ามาในห้อง แต่เธอก็หมดเรี่ยวแรง

เธอจ้องไปที่ซ่งชิงผิง ความโกรธพุ่งพล่านในตัวเธอฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคุณจะเป็นผู้ชายแบบนี้!

ซ่งชิงผิงเมินเฉยต่อสายตาอาฆาตของโจวเจี๋ย เขาค่อยๆ ย่อตัวลงมาอยู่ในระดับสายตาของเธอแล้วลูบแก้มเธอเบาๆ “อย่ามองผมแบบนั้นสิ ตอนนั่วทั้งสำนักมารเป็นของผมแล้ว และคุณจะเป็นว่าที่ภรรยาของเจ้าสำนักในอนาคตอันใกล้ คุณควรจะมีความสุข"

เขาโถมตัวเข้าหาโจวเจี๋ยและบังคับให้เธอจูบกับเขา

โจวเจี๋ยขัดขืน เธอกัดริมฝีปากของซ่งชิงผิงอย่างแรง

ซ่งชิงผิงถอยกลับด้วยความเจ็บปวดและตบเธอที่แก้มด้วยความโกรธ เลือดไหลออกจากมุมปากของเธอ

“ก็แค่ยอมรับมาว่าคุณเป็นของผม ทำไมถึงคุณยังทำตัวแบบนี้?”

เขาอุ้มเธอพาดไหล่แล้วพาเธอไปที่เตียงของเขา

โจวเจี๋ยหันหน้าหนีและร้องไห้อย่างเงียบๆ ไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าจะขัดขืนได้อีก

ในขณะนั้น หลิวจวี่ชือกำลังพาเฉินผิงไปที่ห้องโถงใหญ่ของสำนักมาร

ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในห้องโถง ก็มีคนจำนวนหนึ่งล้อมพวกเขาไว้

หลิวจวี่ชือมองไปที่ชายเหล่านั้นทุกคน ใบหน้าของเขาดูเศร้าโศกเหลือหลาย

“พวกคุณล้วนเป็นคนของสำนักมาร ทำไมถึงได้กลายเป็นผู้ทรยศต่อสำนักได้? ซ่งชิงผิงอยู่ไหน” หลิวจวี่ชือตะโกนใส่คนที่อยู่รอบตัวเขา

ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ อันที่จริงไม่มีใครอยากสู้กับหลิวจวี่ชือเลย

“หลิวจวี่ชือ คุณควรใช้โอกาสนี้หนีไปในขณะที่คุณซ่งไม่อยู่แถวนี้ เราจะไม่หยุดคุณเอาไว้” สมาชิกระดับสูงของสำนักมารกล่าว

“ผมจะไม่หนี! ถ้าผมไปสำนักมารคงสูญสิ้น ผมพาคุณเฉินมาที่นี่เพื่อช่วยสำนักแห่งนี้ เราจะฆ่าซ่งชิงผิง!” หลิวจวี่ชือประกาศ

“ฮึ่ม! คุณจองหองเกินไปแล้ว หลิวจวี่ชือ! คิดว่าคุณสามารถฆ่าคุณซ่งได้จริงๆ เหรอ?”

คนของซ่งชิงผิงหลายคนเข้ามาหาหลิวจวี่ชือ คนเหล่านี้คือพวกที่สนับสนุนแผนการของซ่งชิงผิง

หลิวจวี่ชือกำลังจะตอบกลับ แต่เฉินผิงพูดขึ้นก่อน “ไม่ใช่เขาที่ต้องการฆ่าซ่งชิงผิงหรอกครับ แต่เป็นผม”