ตอนที่ 1931 ลุ้นระทึก

"คุณเฉิน!"

“เฉินผิง...”

เจียงเหวย, หูหม่าซือ และคนอื่นๆ รีบเดินไปข้างหน้าและรุมล้อมเฉินผิงด้วยความเป็นห่วง

เฉินผิงโบกมือเป็นเชิงปฏิเสธเพื่อบอกว่าเขาไม่เป็นไร

"คุณเฉิน ทำไมไม่ให้ผมใช้บ่วงมัดเซียนรัดไอ้สารเลวนี่” เจียงเหวยแนะนำ

"ไม่จำเป็นหรอกครับ นี่คือการต่อสู้ระหว่างเรา”

เฉินผิงปฏิเสธคำแนะนำของเขาในทันใด และเก็บกระบี่พิฆาตมังกรของเขาลง รัศมีของเขาเริ่มหมุนวน

“ฮ่า! เฉินผิง โอหังจริงๆ!” ซ่งชิงผิงเย้ยหยัน

เขารู้สึกเหมือนถูกดูหมิ่นเพราะเฉินผิงจะไม่ใช้อาวุธของตัวเอง เขาจึงซัดลูกเตะที่กลายเป็นเงาจำนวนมากออกไปโดยไม่ลังเล

เฉินผิงรู้สึกเหมือนถูกกระหน่ำด้วยขาจำนวนนับไม่ถ้วนขณะที่เสียงลมหวีดหวิวดังก้องหู จนเกิดเสียงที่ดังอย่างเหลือเชื่อ

“หมัดเซิ่งกวง!” เขาคำรามและเหวี่ยงกำปั้นของเขาออกไป

หมัดของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนดูเหมือนเป็นภาพช้า แต่ความเร็วของหมัดนั้นสูงมาก จนเกิดเงาของกำปั้นมากมายที่เปล่งแสงระยิบระยับรอบตัวเขา

พลั่ก พลั่ก พลั่ก ...

ปรากฏว่าทั้งคู่เพิ่งจะปล่อยการโจมตีเพียงครั้งเดียว กระนั้นก็มีเสียงระเบิดดังต่อเนื่องตามมา ซึ่งทำเอาทั้งอาณาจักรสั่นสะเทือน

สายลมที่หวีดหวิวอย่างบ้าคลั่งพัดใส่สำนักมาร สร้างความสับสนอลหม่าน ซึ่งทำให้หูหม่าซือ และคนอื่น ๆ ต้องล่าถอยอย่างเร่งรีบ

เฉินผิงใช้ร่างเกราะทองคำของเขาเพื่อรับแรงกดดันมหาศาลและโจมตีซ่งชิงผิง

ซ่งชิงผิงเปิดฉากโจมตีเฉินผิงอย่างต่อเนื่อง

ในชั่วพริบตา พวกเขาก็เริ่มสู้กันอย่างโกลาหลอลหม่าน

ไม่มีใครมองเห็นร่างของพวกเขาได้อย่างชัดเจน หรือแยกแยะออกว่าพวกเขาใช้ไปกี่กระบวนท่าแล้ว

ซ่งชิงผิงใช้พลังแห่งกฎและความสามารถระดับขุนพลยุทธ์ของเขาเพื่อระดมโจมตีเฉินผิง

ในขณะเดียวกัน เฉินผิงอาศัยร่างเกราะทองคำและร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาในการตอบโต้ โดยไม่มีท่าทีว่าจะถอยหนีหรือหวาดกลัว