ตอนที่ 1940 บรรลุ

หลังจากได้รับยาซันหยวนตันจากเฉินผิง เจิ้งอันกั๋วรู้สึกขอบคุณอย่างมากจนไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าบูชาชายผู้นี้

หูหม่าซือก็ดีใจเช่นกันที่ได้รับยาบำรุงกำลัง

เนื่องจากยังมีเวลาอีกระยะหนึ่งก่อนที่พลังวิญญาณของเกาะเผิงไหลจะกลับคืนมา เฉินผิงจึงตัดสินใจใช้โอกาสนี้ฝึกฝนและพัฒนาความสามารถของเขา เพราะเขารู้ว่ายอดฝีมือจะปรากฏตัวมากขึ้นเมื่อเกาะนี้เต็มไปด้วยพลังวิญญาณอีกครั้ง

จะเป็นการดีที่สุดหากสามารถหยุดการฟื้นฟูพลังวิญญาณนี้ได้ แต่ถ้าหยุดไม่ได้ โลกทั้งโลกจะต้องตกอยู่ในความโกลาหลอย่างไม่ต้องสงสัย สิ่งที่ฉันทำได้มีเพียงแค่ใช้พลังของฉันเพื่อปกป้องคนรอบข้างให้ได้มากที่สุด...

"คุณหูหม่าซือ ตอนนี้ผมจะใช้ยาเจิงโฉ่วตันเพื่อบำเพ็ญฌาน ผมอยากให้พวกคุณคอยคุ้มกันผมในระหว่างนี้” เฉินผิงกล่าว

“ไม่มีปัญหา” หูหม่าซือตอบขณะทุบหน้าอกของเขา “มีผมยืนเฝ้าอยู่ คุณวางใจได้เลย แม้แต่ยุงก็จะไม่ให้บินเข้ามา”

ทันใดนั้น เจิ้งอันกั๋วก็พูดขึ้นมาว่า “คุณเฉินผิง ทำไมคุณไม่ไปบำเพ็ญฌานที่บ้านผมล่ะ? ที่นั่นปลอดภัยกว่า ผมสามารถออกคำสั่งปิดเมืองเพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้าออกได้ด้วย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย

เขาพูดถูกบ้านของเจิ้งอันกั๋วปลอดภัยกว่าโรงแรมมาก!

โดยไม่ต้องกังวลใจอีกต่อไป ทั้งกลุ่มก็เดินทางไปยังที่พักของเจิ้งอันกั๋ว รวมถึงเจียงเหวยที่มุ่งมั่นจะปกป้อง เฉินผิงเช่นเคย ก็พาคนของเขาไปที่บ้านนั้นแทนที่จะรีบไปที่เกาะเผิงไหล

ในไม่ช้า เฉินผิงก็พบว่าตัวเองนั่งไขว่ห้างอยู่ในห้องลับที่เจิ้งอันกั๋วเตรียมไว้ให้ ขณะที่เขาถือยาเจิงโฉ่วตันไว้ในมือ คลื่นพลังวิญญาณที่โหมกระหน่ำก็เริ่มพลุ่งพล่านเข้าสู่ร่างกายของเขา

วินาทีต่อมา เขาอ้าปากและกลืนยาทั้งเม็ดลงไป

ด้วยเหตุนี้ กระแสพลังทางวิญญาณอันทรงอานุภาพก็กลืนกินเฉินผิง ทำให้เขารู้สึกราวกับว่ากำลังแช่อยู่ในทะเลแห่งพลังวิญญาณที่ล่องลอยไปมาอย่างอิสระ

ทันทีที่เขาเริ่มใช้จิตตวิสุทธิ กระแสน้ำวนเล็กๆ ของพลังวิญญาณก็เริ่มปรากฏขึ้นในร่างกายของเขา ทำให้รอบๆ ตัวของเขาถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาสีขาว

วินาทีต่อมา สีหน้าของเฉินผิงกลายเป็นขมวดคิ้ว แม้ว่ายาเจิงโฉ่วตันจะพัฒนาความสามารถของคน ๆ หนึ่งได้ แต่คลื่นพลังนั้นรุนแรงมากจนเขาต้องเพ่งสมาธิไปที่การชี้นำและควบคุมพลัง

เช่นเดียวกับที่ทักษะของเฉินผิงไม่เพียงค่อยๆ พัฒนาขึ้นเท่านั้น แต่ร่างกายของเขายังแข็งแรงและแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ครึ่งเดือนผ่านไป