ตอนที่ 1948 พลังแห่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลิวปู้เหว่ยก็พยักหน้าเห็นด้วย อย่างไรก็ตาม เขาเตือนหลิวฉางว่า “ถ้าแกออกไปอยู่ในโลกมนุษย์แล้ว ต้องทำทุกอย่างอย่างระมัดระวังในสิ่งที่ทำ เราไม่รู้ว่ามีกี่ตระกูลที่ไปรวมตัวกันบนเกาะ เพราะฉะนั้นสงบเสงี่ยมไว้ จำเอาไว้ว่าคนสุดท้ายที่มีชีวิตรอดเท่านั้นคือผู้ชนะ”

"ครับ"

หลิวฉางพยักหน้าก่อนจะออกจากอาณาจักรลับไปด้วยความตื่นเต้น

ขณะเดียวกัน ตัวละครที่ทรงพลังอีกหลายร้อยคนล้วนมารวมตัวกันที่เกาะเผิงไหล พวกเขามาจากทั่วประเทศ เป็นตัวแทนของตระกูลและนิกายที่มีชื่อเสียงมากมาย ยิ่งกว่านั้น ผู้คนยังคงหลั่งไหลเข้ามาบนเกาะไม่หยุด

แม้ว่าจะไม่มีกฎห้ามไม่ให้คนเหล่านี้สร้างปัญหา แต่ทั้งหมดที่พวกเขาทำคือเพียงตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ของตนอย่างสงบ ราวกับว่าพวกเขากำลังรออะไรบางอย่าง

เมื่อมองไปที่ฝูงชน นักรบเสื้อคลุมดำรมทองอุทานว่า “ท่านฑูตมาร น่าแปลกใจที่คนมากมายมารวมกันที่นี่!”

“ดูเหมือนว่าตระกูลในแปดมหาอาณาจักรลับจะฟูมฟักตัวแทนตระกูลของตัวเองในโลกมนุษย์มานานแล้วและยังซ่อนพวกเขาไว้เป็นอย่างดี”

แม้ว่าหนิงจื้อกำลังพูดอยู่ แต่เสียงของเขากลับเป็นเสียงชายชรา

เหตุผลที่สำนักใจทมิฬสนับสนุนสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้ในจิงตูก็เพื่อที่พวกเขาจะได้ตั้งหลักในโลกมนุษย์ได้ในวันหนึ่ง

สมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้เป็นเพียงเครื่องมือสำหรับพวกเขาในการรวบรวมข้อมูล

“ท่านครับ พวกมันทั้งหมดจะตกหลุมพรางที่เราวางไว้บนเกาะหรือไม่?” หนิงจื้อถามด้วยความกังวลหลังจากเห็นฝูงชนจำนวนมาก

ท้ายที่สุดแล้ว พลังที่สะสมความแข็งแกร่งเอาไว้จำนวนมากอาจเอาชนะกับดักได้

"ไม่ต้องกังวล ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาส่วนใหญ่เป็นเพียงขุนพลยุทธ์ ไม่มีอะไรต้องกลัวแม้ว่าพวกเขาจะมีอาวุธอันศักดิ์สิทธิ์ก็ตาม ทำไมคุณต้องกลัวในเมื่อเรามีนักรบเสื้อคลุมทองรมดำสี่คนอยู่ข้างเรา? คุณนี่ต้องกลัวเฉินผิงจนเสียสติไปแล้ว” ฑูตมารตำหนิเขา

เมื่อหนิงจื้อเงียบไป ฑูตมารก็สั่งนักรบเสื้อคลุมทองรมดำทั้งสี่ “ปลอมตัวและกระจายข่าวลือที่อยู่ในซากปรักหักพังโบราณใจกลางเกาะมีวงแหวนอาคมที่สามารถช่วยในการเริ่มฟื้นฟูพลังวิญญาณได้”