ตอนที่ 1966 อาคมกิเลนถ่วง

หลังจากตบสามครั้ง เฉินผิงก็กัดนิ้วกลางของเขาจนเลือดออก ก่อนจะป้ายเลือดที่ดวงตาของกิเลน

วินาทีที่เลือดของเฉินผิงซึมเข้าไปในดวงตาของกิเลน ก็มีแสงสีขาวปรากฏ ราวกับว่ามันมีชีวิตขึ้นมา ดวงตาของกิเลนบนก้อนหินเหลือบจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง

จากนั้นกิเลนก็กระโดดลงจากก้อนหินพร้อมกู่ร้อง

พอเห็นแบบนั้น ทุกคนต่างรีบถอยหลังอย่างหวาดกลัว พวกเขาไม่เคยเห็นสัตว์ประหลาดแบบนั้นมาก่อน แถมยังเจอตัวเป็นๆ อีกต่างหาก

อย่างไรก็ตาม กิเลนไม่ได้จู่โจมใครเลย หลังจากเดินไปรอบๆ มันก็ส่องแสงสีขาวและเลือนหายไป

ในเวลาเดียวกันนั้น รูปกิเลนที่สลักบนก้อนหินก็หายไปด้วย

ทุกคนหันไปหาเฉินผิงโดยพลัน พวกเขาไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน

เนื่องจากกิเลนเป็นสัตว์ในตำนาน จึงไม่มีใครเคยพบเห็นมันเลย

หรือว่า การปรากฏตัวของสัตว์ร้ายในตำนาน จะ บ่งบอก ว่า การฟื้นฟูพลังวิญญาณ ใกล้จะเกิดขึ้นแล้ว ?

“คะ-คุณเฉิน นั่นมัน... กิเลนตัวนั้นไปไหนแล้ว?” เจียงเหวยโพล่งออกมา

เขาอยากจะเห็นกิเลนตัวนั้นอีกครั้ง และจะดียิ่งขึ้นไปอีกถ้าเขาได้ขึ้นขี่มัน

ขณะที่เฉินผิงกำลังจะอธิบายด้วยรอยยิ้ม หูหม่าซือก็พูดว่า “ไม่มีกิเลนอะไรทั้งนั้น มันเป็นเพียงภาพลวงตา หินก้อนนี้มีอาคมกิเลนถ่วง เป็นเหตุผลที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครสามารถทำลายก้อนหินได้ ไม่มีใครสามารถหยิบสิ่งใดๆ ที่มีการร่ายอาคมนี้เอาไว้ได้ ต่อให้จะเป็นแค่เข็มก็ตาม มันเป็นเพียงวงแหวนอาคมยับยั้งแบบเรียบง่าย แต่บางคนก็ไม่รู้จักและลืมเลือนมันไปแล้ว”

คำพูดของหูหม่าซือทำให้หงเชียนจิ่วและคนอื่นๆ เข้าใจกระจ่างแจ้ง

แม้ว่าหงเชียนจิ่วจะโกรธ แต่เขาก็ข่มอารมณ์เอาไว้ ไม่ว่าจะยังไงหูหม่าซือก็พูดความจริง เขาไม่ทันได้สังเกตเห็นวงแหวนอาคม

ในขณะนี้อัสนีสวรรค์ยังคงผ่าลงมา หลายคนล้มตายไปแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้มัวคุยเรื่องนี้นานนัก เมื่อลบล้างวงแหวนอาคมออกจนหมด หงเชียนจิ่วก็ทุบหินก้อนนั้นทิ้ง

วินาทีที่ทางเข้าเปิด ผู้คนก็หลั่งไหลออกไปด้านนอก