ตอนที่ 1968 หันเหอัสนีสวรรค์

“คุณไม่ได้จะทำลายอาคมงั้นเหรอ?” หูหม่าซือตกใจ “ถ้าคุณไม่ได้ตั้งใจจะทำอย่างนั้น ทำไมคุณถึงไปสัญญากับคนพวกนั้น? นี่ไม่เท่ากับว่าคุณไปทำให้พวกเขาหันมาเล่นงานคุณหรอกเหรอ?”

หากคนเหล่านั้นร่วมมือกันโจมตีเฉินผิง แม้แต่เขาก็คงจัดการกับความวุ่นวายได้ลำบาก

“ผมไม่ได้วางแผนที่จะทำลายรูปแบบอาคม แต่เราสามารถหาวิธีหันเหอัสนีสวรรค์ให้ไปรวมที่เดียวกันได้ ด้วยวิธีนี้ ตราบใดที่ผู้คนหลีกเลี่ยงจุดนั้น ก็จะไม่มีใครถูกอัสนีสวรรค์ผ่าใส่อีก” เฉินผิงอธิบาย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หูหม่าซือก็เข้าใจได้ทันทีพร้อมพยักหน้า “เป็นความคิดที่ดี แต่คุณวางแผนจะหันเหอัสนีสวรรค์ไปที่ไหน?”

“เห็นแท่นบูชานั่นไหม? เราจะล่ออัสนีสวรรค์ไปที่นั่น เพราะตรงนั้นคือจุดสูงสุดของซากปรักหักพังโบราณ” เฉินผิงพูดขณะชี้ไปที่แท่นบูชา

“ตกลง แล้วคุณวางแผนที่จะทำแบบนั้นได้ยังไง?” หูหม่าซือถาม

"ทำตามผม" เฉินผิงพาหูหม่าซือขึ้นไปบนแท่นบูชา

เฉินผิงยืนอยู่กลางแท่นบูชาและพูดกับหูหม่าซือว่า “คุณหูหม่าซือ ใช้เครื่องรางของคุณเพื่อดึงดูดอัสนีสวรรค์โดยใช้ผมเป็นตัวกลาง”

“เฉินผิง นี่คุณบ้าหรือเปล่า? คุณตั้งใจจะให้อัสนีสวรรค์ผ่าใส่คุณงั้นเหรอ?” หูหม่าซือถามด้วยความประหลาดใจ

“ถ้าไม่มีตัวกลาง การหันเหอัสนีสวรรค์ให้ไหลไปรวมที่เดียวกันจะเป็นไปไม่ได้ เมื่ออัสนีสวรรค์มารวมกันตรงนี้และผ่าลงมาใส่ผม ผมจะหาจังหวะหลบออกไป และสายฟ้าก็จะกระหน่ำลงมายังจุดเดิมซ้ำๆ ผมตรวจสอบดูแล้ว แม้ว่าอัสนีสวรรค์ของอาคมอัสนีสวรรค์จะทรงพลัง แต่ก็อ่อนด้อยกว่าอสุนีบาตที่ผมเผชิญระหว่างการเพิ่มระดับ มันทำอันตรายผมไม่ได้หรอก” เฉินผิงอธิบายอย่างมั่นใจ

“เฉินผิง ลองคิดดูให้ดี นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะ” หูหม่าซือเตือนเขาอีกรอบ

"ไม่ต้องห่วง มาเริ่มกันเลย" ด้วยเหตุนี้ เฉินผิงจึงกวัดแกว่งกระบี่พิฆาตมังกร และยกมันขึ้นสูงเหนือหัวของเขาเพื่อให้ดึงดูดอัสนีสวรรค์ได้ง่ายขึ้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น จอมเวทย์หน้าด่างก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหยิบเครื่องรางออกมาหลายชิ้น เขาร่ายคาถาเสียงเบาและโยนมันขึ้นไปในอากาศทันที

เครื่องรางหลายชิ้นเริ่มหมุนกลางอากาศ และสายฟ้าสีน้ำเงินที่กระพริบอยู่โดยรอบก็เริ่มรวมตัวกันเหนือหัวของเฉินผิง ราวกับว่าพวกมันกำลังถูกบางสิ่งล่อลวง

ทุกคนมองดูภาพนั้นด้วยความตกตะลึงพึงพรืด ปากของพวกเขาอ้าออกกว้าง

“เฉินผิงพยายามจะทำอะไร? เขาจะทนแรงระเบิดของอัสนีสวรรค์ได้หรือเปล่า?”