ตอนที่ 1974 เครื่องรางร้อยประสาน

หูหม่าซือไม่อาจประมาทได้เมื่อต้องรับมือกับทูตมาร เขารวบรวมรัศมีทั้งหมดของเขาและทันใดนั้นก็ปลดปล่อยเครื่องรางเป็นตั้งๆ นับสิบชิ้นจากตัวเขา เครื่องรางเหล่านี้พุ่งเข้าหาวิญญาณราวกับใบมีดแหลมคม

“เครื่องรางร้อยประสาน!” จอมเวทย์หน้าด่างตะโกน ปลดปล่อยพลังภายในของเขาเพื่อใช้กระบวนท่าที่เขาฝึกฝนมาทั้งชีวิต

เขาต้องรั้งทูตมารเอาไว้เพื่อซื้อเวลาให้เฉินผิง ในขณะที่ทุกคนกำลังมอง หูหม่าซือก็ปลดปล่อยท่าไม้ตายของเขา พวกเขาจึงอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ

แม้แต่เฉินผิงก็ยังแปลกใจ เพราะเขาคิดไม่ถึงว่าหูหม่าซือผู้มักจะลอยชายอยู่เสมอจะมีวิชาที่น่าทึ่งเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าหูหม่าซือกำลังเทหมดหน้าตัก เพราะหลังจากที่ใช้ไปแล้ว เขาจะไม่มีเครื่องรางอยู่กับตัวอีกต่อไป สำหรับปรมาจารย์ด้านเครื่องรางแล้ว การที่ไม่มีเครื่องรางก็เหมือนเสือไม่มีเขี้ยว!

เครื่องรางจำนวนนับไม่ถ้วนที่แฝงรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวและไร้ที่สิ้นสุดพุ่งเข้าหาทูตมาร และล้อมรอบเขาในทันที!

ใบหน้าของหนิงจื้อกลายเป็นเคร่งขรึมเมื่อเขาเห็นพลังอันมหาศาลของกระบวนท่านี้ หากทูตมารไม่สามารถต้านทานได้ พวกเขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ทูตมารเพียงแค่เย้ยหยันด้วยความรังเกียจ แม้จะถูกห้อมล้อมด้วยเครื่องรางนับสิบ เขาก็ไม่แม้แต่จะสะดุ้งหรือขยับแม้แต่น้อย

“ของเด็กเล่นชัดๆ แกกล้ามาอวดดีต่อหน้าฉันได้ยังไง? คงจะอยากตายมากสินะ”

จากนั้นทูตมารก็ทำท่าขยับมือเล็กน้อย โดยไม่มีทั้งวี่แววของการออกแรงหรือการใช้พลัง ทุกคนต่างมึนงงในเจตนาของเขา แม้แต่เฉินผิงก็ยังยากจะเข้าใจถึงพลังที่เกิดจากท่วงท่าที่ดูง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่ทูตมารโบกมือ หูหม่าซือซึ่งเดินเข้ามาใกล้ก็หน้าซีดในทันที เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่พุ่งเข้าหาเขาราวกับว่าหิมะกำลังถล่มลงมาทับเขา

เขาตระหนักว่าการเคลื่อนไหวที่ดูเหมือนจะไม่มีอันตรายของทูตมารสามารถก่อให้เกิดแรงมหาศาลที่ทำให้โลกแตกเป็นเสี่ยงได้ ถึงกระนั้นก็ดูเหมือนจะไม่มีใครรู้สึกถึงมัน

เป็นข้อพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวของทูตมาร

ในพริบตาเดียว ร่างของหูหม่าซือก็กระเด็นออกไปเหมือนว่าวสายป่านขาด และเครื่องรางนับสิบที่อยู่รอบตัวเขาระเบิดออกเป็นเถ้าถ่านทันทีและหายไปในสายลม