ตอนที่ 1976
ตอนที่ 1976 เข้าใจในตัวเองอีกครั้ง
September 20, 2026
หงเชียนจิ่วเจ็บปวดใจอย่างสุดจะบรรยายขณะที่เขามองไปยังชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายของสิบแปดอรหันต์ เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าความแข็งแกร่งของทูตมารจะน่ากลัวถึงเพียงนี้!
“คิดจริงๆหรือว่าแกจะสามารถทำลายแท่นบูชาศักดิ์สิทธิ์ด้วยฝีมืออ่อนหัดของแกได้? ความคิดตื้นเขินยิ่งนัก ฉันจะบอกให้แกรู้ว่าแท่นบูชานี้ทำมาจากเหล็กเย็นของคุนหลุน ถ้าแกสามารถทำลายมันได้ ก็ไม่เท่ากับว่าแกทำชื่อเสียงของคุนหลุนมัวหมองหรอกหรือ?” ทูตมารเยาะเย้ยเฉินผิง
“ในเมื่อผมทำลายแท่นบูชาไม่ได้ งั้นผมจะทำลายคุณ...” ดวงตาของเฉินผิงเปล่งประกายเจิดจ้าขณะที่เขาจ้องมองทูตมาร
ทูตมารไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกอึดอัดที่ถูกเฉินผิงจ้องมอง จะอย่างไรชายผู้นี้ก็เป็นเพียงเจ้ายุทธ์เท่านั้น ไม่มีทางที่เขาจะเป็นภัยคุกคามได้
ตอนนี้เขาใช้พลังของแท่นบูชาเพื่อฟื้นคืนชีพ ความแข็งแกร่งของเขามากยิ่งกว่าตอนที่เขาเป็นวิญญาณ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังรู้สึกกดดันจากสายตาของเฉินผิง
"ตายซะ!" เฉินผิงคำรามและทะยานเข้าหาทูตมาร
เขากระโจนขึ้นจากพื้นและเหวี่ยงกระบี่ของเขา พลังวิญญาณภายในร่างกายไหลเวียนอย่างพลุ่งพล่าน
รัศมีที่น่าสะพรึงกลัวและดุดันแผ่ออกมาจากร่างของเฉินผิงอย่างต่อเนื่อง ทำให้แม้แต่คนที่อยู่ไกลๆ ก็ยังรู้สึกได้
หนิงจื้อตกตะลึงเมื่อเขารู้สึกถึงรัศมีที่แผ่ออกมาจากตัวเฉินผิง ในตอนนี้เฉินผิงดูราวกับสัตว์อสูรดุร้าย น่ากลัวยิ่งกว่าตอนที่เขาอยู่บนจุดสูงสุดของการเป็นขุนพลยุทธ์เสียอีก
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะสามารถเอาชนะทูตมารได้
การทำลายตัวเองของสิบแปดอรหันต์ไม่สามารถทำอันตรายวิญญาณตนนั้นได้เลยแม้แต่น้อย
ในเมื่อเขาเป็นขุนพลยุทธ์ มันจึงไม่น่าเป็นไปได้เลยที่เขาจะทำลายทูตมารได้
ไม่มีใครเชื่อว่าเฉินผิงจะชนะ !
“เฉินผิง แกน่ะเย่อหยิ่งเกินไป พวกมนุษย์ไร้ประโยชน์รอบตัวแกทำให้แกรู้สึกว่าตัวเองอยู่ยงคงกระพัน วันนี้ฉันจะมอบบทเรียนให้แกได้สำนึกว่าตัวเองเป็นใคร”
ทูตมารหัวเราะอย่างเย็นชาต่อความมั่นใจที่มากเกินไปของเฉินผิง ซึ่งเขาเชื่อว่ามันเกิดจากความรู้สึกไร้เทียมทานเมื่ออยู่ในโลกมนุษย์ ไม่สำคัญว่าพลังอันน่าเกรงขามของชายผู้นี้จะเหนือกว่าจุดสูงสุดของขุนพลยุทธ์
เพื่อที่จะโจมตีเฉินผิง ทูตมารไพล่มือข้างหนึ่งไว้ด้านหลังแล้วดันมืออีกข้างไปข้างหน้าช้าๆ ปลดปล่อยรัศมีที่ดุร้ายอย่างน่าเหลือเชื่อพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ของเขา เขาต้องการแสดงพลังของตนเองด้วยมือเพียงข้างเดียวเพื่อให้เฉินผิงร้องขอความเมตตา