ตอนที่ 1980 แผนสมคบคิด

เมื่อเห็นว่าวิญญาณกำลังหลบหนี ซย่ามัวก็บีบนิ้วของเขาเพื่อบิดเบือนมิติต่อหน้าฝูงชน

หลังจากตัดทางหนีของวิญญาณทั้งสี่แล้ว ซย่ามัวก็เริ่มบีบอัดมิติที่บิดเบี้ยวให้กลายเป็นกรงขัง

รูปแบบหนึ่งเพื่อขังพวกมันไว้ข้างใน

“นะ-นี่มัน...”

เฉินผิงตกตะลึงกับสิ่งที่เขาเห็น พลังที่ซย่ามัวแสดงให้เห็นนั้นเกินกว่าจินตนาการของเขามาก

แม้เหล่าวิญญาณจะดิ้นรนซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่พวกมันก็กลายเป็นเถ้าถ่านที่เลือนรางจางหายไปอย่างรวดเร็ว

ส่วนพวกเสื้อคลุมสีทองรมดำทั้งสี่นั้น รัศมีของพวกเขาแผ่วลงอย่างมากเนื่องจากระดับของพวกเขาลดลงจากปราชญ์ยุทธ์สู่ขุนพลยุทธ์

“การผูกติดวิญญาณไว้กับร่างกายของพวกแกจะนำไปสู่ความอัปยศเท่านั้น” ซย่ามัวประกาศ อย่างเหยียดหยาม

หนิงจื้อไม่รอช้า เขาพาพวกเสื้อคลุมทองรมดำทั้งสี่ไปอุ้มตัวทูตมารแล้วรีบออกไป

พวกเขาไม่กล้ารีรออีกต่อไป เพราะเฉินผิงคงจะฆ่าพวกเขาแม้ว่าซย่ามัวจะไม่ฆ่าก็ตาม

เมื่อหนิงจื้อและคนของเขาจากไปแล้ว ซย่ามัวก็เบนสายตาไปที่เก๋อหยู่หาน

เหตุผลก็คือวิญญาณของธิดาเทพแห่งพระตำหนักก่วงหานพำนักอยู่ในร่างของเธอ

เมื่อเก๋อหยู่หานเห็นซย่ามัวมองมาที่เธอ เธอก็หลบสายตาด้วยความกลัว

น่าเสียดายที่มันไร้ประโยชน์ แค่สายตาแวบเดียวจากซย่ามัวก็ทำเอาเธอปวดหัวแทบระเบิด ซึ่งเป็นสัญญาณว่าวิญญาณนั้นแยกออกจากร่างของเธอแล้ว

วินาทีต่อมา ซย่ามัวก็คว้าวิญญาณนั้นเอาไว้

ก่อนที่เฉินผิงผู้ตกตะลึงจะหยุดซย่ามัวไม่ให้ฆ่าเธอ ซย่ามัวก็ตกตะลึงพอๆ กันขณะที่เขาจ้องมองเธอ “เธอเป็นคนของพระตำหนักก่วงหานอย่างนั้นเหรอ?”

"ใช่ค่ะ ฉันเป็นธิดาเทพแห่งพระตำหนักก่วงหาน ย้อนกลับไปตอนที่วิญญาณปีศาจโจมตีพระตำหนัก ฉันหนีรอดมาได้ แต่มีชีวิตอยู่ได้ในสภาพวิญญาณเท่านั้น” วิญญาณธิดาเทพตอบขณะที่เธอจ้องไปที่ซย่ามัว