ตอนที่ 1986 ฉันรอแกอยู่

“สมาชิกคนหนึ่งของเราถูกทำร้ายและตายในตรอกหลังออกจากสำนักได้ไม่นาน! ฆาตกรยังคงลอยนวล!” หลงซิงซูเอ่ยซ้ำ

สีหน้าของเฉินผิงมืดมนและตึงเครียดอย่างถึงที่สุด

"เดี๋ยวผมไป..."

จากนั้นเขาก็โยนไพ่ในมือทิ้งแล้ววิ่งออกจากห้อง

ไม่มีเด็กสาวคนไหนกล้าส่งเสียงเพราะสัมผัสได้ถึงเจตจำนงสังหารที่มาจากเฉินผิงได้อย่างชัดเจน

“เราควรจะไปดูด้วยไหม จี้หรูเสว่?” กู่หลิงเอ๋อร์ถาม

จี้หรูเสว่เป็นคนที่อาวุโสที่สุดในกลุ่ม สาวๆ ทุกคนจึงฟังเธอ

"อย่าเลย เราไม่ควรสร้างปัญหาให้เฉินผิงอีก”

จี้หรูเสว่รู้ว่าพวกเธอมีแต่จะไปเกะกะและทำให้เรื่องแย่ลงถ้าไปกับเฉินผิง

หลังจากรีบไปที่สำนักมังกรอย่างไวที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เฉินผิงก็เข้าไปในห้องเก็บศพของสมาชิกที่เสียชีวิต

สีหน้าของเฉินผิงเคร่งเครียดยิ่งขึ้นขณะที่เขาคุกเข่าลงและตรวจดูบาดแผลโดยละเอียด

“คุณรู้ไหมว่าใครทำแบบนี้ เฉินผิง?”

หลงซิงซูและคนอื่นๆ ไม่รู้ว่าใครกันที่จะโจมตีสำนักมังกร ซึ่งขณะนี้เป็นสำนักที่ใหญ่ที่สุดในจิงตู

มันใหญ่โตมากเสียจนสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้เทียบไม่ติด

นอกจากนี้ ด้วยชื่อเสียงของเฉินผิง ย่อมไม่มีคนสติดีที่ไหนกล้าเป็นศัตรูกับเขา

เฉินผิงรู้ทันทีว่าเป็นฝีมือของคาซูโอะ แต่เขาเลือกที่จะไม่บอกใครเพราะไม่อยากพวกเขาให้ตื่นตระหนก

เขาหันไปสั่งหลงซิงซูแทน “บอกสมาชิกทุกคนของสำนักมังกรว่าอย่าออกไปคนเดียวตอนกลางคืน!”

"เข้าใจแล้ว!" หลงซิงซูพยักหน้าและออกไปเพื่อแจ้งคนที่เหลือในสำนัก