ตอนที่ 1993 ยาแก้พิษชั่วคราว

เฉินผิงถึงได้รู้ว่าองครักษ์พวกนั้นมารับยูมิโกะอืม ดูจากการเปิดตัวสุดอลังการของเธอ ตระกูลของเธอคงมีอำนาจล้นหลาม

“ผมคิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะมีภูมิหลังที่ทรงอิทธิพลเช่นนี้ ดูความใหญ่โตโอ่อ่านี่สิ ช่างน่าประทับใจ!” หูหม่าซืออดไม่ได้ที่จะอุทานเมื่อเห็นขบวนรถที่มารับยูมิโกะ

เมื่อยูมิโกะกำลังจะขึ้นรถ เธอก็หยุดกะทันหันและเหลียวมามองที่เฉินผิง เธอโบกโทรศัพท์ในมือให้เขาเห็น

วินาทีถัดมา องครักษ์คนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาหาเฉินผิงและยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้เขา มันคือเบอร์โทรของยูมิโกะ

หลังจากนั้นขบวนรถก็แล่นออกไป มีคนเข้ามาหาเฉินผิงและพูดด้วยสีหน้าท่าทางแฝงความอิจฉา “โชคดีจริงๆ พ่อหนุ่ม ใครจะไปคิดว่าทายาทตระกูลวาตานาเบะจะให้เบอร์โทรศัพท์ของเธอกับคุณ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงก็ตกตะลึงทันที "อะไรนะ? ทายาทตระกูลวาตานาเบะ?”

"ใช่ นั่นคุณหนูยูมิโกะ คุณไม่รู้จักเธอเหรอ?”

ชายคนนั้นส่งสายตาประหลาดใจให้เขา

“อ๋อ ผมรู้จัก แต่เราเพิ่งเจอกันได้ไม่นาน”

เฉินผิงทำได้เพียงส่งยิ้มอายๆ ให้เขาก่อนจะเดินจากไป

แม้จะทำเช่นนั้น เขาก็ยังตกใจไม่หาย เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่ายูมิโกะจะเป็นทายาทของตระกูลวาตานาเบะ

ถ้าอย่างนั้น ชื่อเต็มของยูมิโกะ คง จะเป็นยูมิโกะ วาตานาเบะ

“ฉวยโอกาสนี้เอาไว้เลยนะ พ่อหนุ่ม แล้วชีวิตนี้คุณจะไม่ได้กังวลเรื่องเงินทองอีกแล้ว” ชายคนก่อนหน้านี้พูดก่อนจะหันหลังและเดินจากไป

หูหม่าซืออ้าปากค้างใส่เฉินผิง ก่อนที่เขาจะระเบิดเสียงหัวเราะในทันใด

“โลกออกจะกว้างใหญ่ แต่โชคชะตาดันเล่นตลกที่คุณได้มานั่งข้างทายาทตระกูลวาตานาเบะบนเครื่องบิน ผมสงสัยว่าเธอจะเริ่มคุยกับคุณหรือเปล่า ถ้าเธอรู้ว่าคุณมาที่นี่เพื่อกวาดล้างตระกูลของเธอ!”

เฉินผิงไม่คาดคิดว่าจะเกิดเหตุบังเอิญแบบนี้ เขาทำได้เพียงหัวเราะเบาๆ อย่างช่วยไม่ได้

ต่อจากนั้น ทั้งสองคนก็ยืนรอคาซูโอะที่ทางออกสนามบินอยู่สักพัก

สิบนาทีผ่านไป แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของอีกฝ่าย หูหม่าซือรำพึงว่า “เป็นไปได้ไหมว่าคาซูโอะจะหักหลังคุณ เฉินผิง? คุณน่าจะฆ่าเขาเสียตั้งแต่ตอนนั้น”

เขาเริ่มบ่นพึมพำเมื่อไม่มีใครมารับ สีหน้าเผยความหงุดหงิด