ตอนที่ 1995 ดื้อรั้น

ในขณะเดียวกันที่บ้านของฟุมิโอะ ซึ่งเป็นหนึ่งในคฤหาสน์ที่หรูหราที่สุดในแถบซีจิง ยูมิโกะถาม ฟุมิโอะด้วยความไม่พอใจ “ทำไมพ่อถึงเรียกหนูกลับบ้าน ทั้งที่หนูยังต้องไปเรียนอยู่เลย”

“ระหว่างนี้อย่าเพิ่งไปเรียนที่ต้าซย่า แล้วก็อย่างไปไหนมาไหนตามใจ อยู่ที่บ้านก็พอ เราจะดูสถานการณ์ต่ออีกสักพัก” ฟุมิโอะสั่งด้วยสีหน้าขึงขัง

"เพื่ออะไร? นี่พ่อพยายามจะทำให้หนูอึดอัดตายหรือไง? พ่อไม่ได้แค่ห้ามไม่ให้ไปโรงเรียนแต่ยังห้ามหนูออกจากบ้านอีกต่างหาก หนูอยากออกไปเที่ยวข้างนอก!” ยูมิโกะตะโกน ทำตัวดื้อรั้นเต็มที่

“ยูมิโกะ พ่อของลูกทำแบบนี้ก็เพื่อประโยชน์ของตัวลูกเองนะ ลูกพูดกับพ่อแบบนี้ได้ยังไง?”

ในตอนนั้นเอง เคอิกะ ทานิโมโตะ แม่ของยูมิโกะก็เดินออกมาและตำหนิเธอ

แม้ว่าเธอจะอายุมากกว่าห้าสิบปีแล้ว แต่เธอก็ดูสาวอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะเธอดูแลตัวเองเป็นอย่างดี เธอเลยดูเหมือนพี่สาวของยูมิโกะมากกว่า

นอกจากนั้น เรื่องระหว่างเธอกับฟุมิโอะคือความรักที่แท้จริง เธอป่วยหนักหลังจากแต่งงานและให้กำเนิดยูมิโกะ ซึ่งทำให้เธอไม่สามารถมีลูกได้อีก

ในขณะที่ทั้งตระกูลของเขาและเคอิกะเกลี้ยกล่อมให้เขาแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นอยู่เสมอ เพื่อที่เขาจะได้มีลูกชายที่สามารถสืบทอดตำแหน่งได้ แต่ฟุมิโอะก็ปฏิเสธเรื่อยมา

เป็นความจริงที่ชายผู้รักเดียวใจเดียวอย่างเขานั้นมีน้อยคนนักในตระกูลทรงอิทธิพลของต่าวกั๋ว

“เพื่อประโยชน์ของหนู? การขังหนูไว้ที่บ้านมันดีกับหนูยังไง? หนูไม่อยากคุยทั้งกับพ่อกับแม่อีกแล้ว!”

หลังจากโวยวาย ยูมิโกะก็หันหลังและวิ่งออกไป

ขณะที่ฟุมิโอะจ้องมองหลังของลูกสาว เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

เมื่อเห็นอย่างนั้น เคอิกะก็ค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้าพร้อมเกลี้ยกล่อม “สักวันหนึ่ง เธอจะเข้าใจเหตุผลของคุณ ฟุมิโอะ แต่คุณวางแผนจะจัดการกับเรื่องที่ต้าซย่ายังไง? ในเมื่ออาสึกะแอบอ้างชื่อของคุณเพื่อก่อความวุ่นวายและยังฆ่าเจ้าหน้าที่ไปหลายคน ถ้าคราวนี้เราไม่จัดการให้เรียบร้อย มันอาจนำหายนะครั้งใหญ่มาสู่ตระกูลวาตานาเบะ”

ฟุมิโอะขมวดคิ้วเข้าหากัน “ผมส่งตัวแทนไปอธิบายสถานการณ์แล้ว อาสึกะสู้กับผมเพื่อชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูล และเขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสในการแต่งตั้งครั้งนี้หลุดมือ ผมกลัวว่าเขาจะมายุ่งกับลูกสาวของเรา เขารู้ว่าผมเป็นห่วงคุณกับยูมิโกะมากกว่าใคร ถ้าเขาใช้คุณกับลูกมาข่มขู่ผม ผมก็คงไม่มีทางเลือกนอกจากยอมลงจากตำแหน่งและให้เขาขึ้นมาแทนที่ผม ดังนั้นคุณสองคนต้องระวังตัวให้มากขึ้นในช่วงสองสามวันนี้ อยู่แต่บ้านอย่าออกไปไหน ถึงเขาจะกล้าแค่ไหนก็คงไม่กล้าบุกเข้ามาในบ้านเรา แต่นับจากนี้คุณกับลูกคงลำบากกว่าเดิม”