ตอนที่ 2006 พาเธอไป

“ไม่เป็นไรหรอก” ชายคนนั้นตอบด้วยรอยยิ้มจางๆ

"คุณเฉิน ฉันต้องขอบคุณที่ช่วยลูกสาวของผมไว้ สองสามวันที่ผ่านมาผมยุ่งมาก ต้องขอโทษคุณด้วยที่มาขอบคุณคุณช้าไป” ฟุมิโอะพูดกับเฉินผิงอย่างสุภาพ

“ผมบอกแล้วว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” เฉินผิงพูดอย่างสงบ

ฟุมิโอะรู้สึกสับสน เขาสงสัยว่าทำไมเฉินผิงถึงสงบนิ่งต่อเขา เฉินผิงควรแสดงอาการไม่พอใจหรือโกรธเคืองออกมาบ้าง หากเขามาที่นี่เพื่อหาทางแก้แค้น

“อย่าชักช้าเลย เข้าประเด็นกันเถอะ” เหล่าฟ่านขัดจังหวะอย่างหมดความอดทน “ฟุมิโอะ ปมไม่เชื่อว่าคุณมาที่นี่เพียงเพื่อขอบคุณเฉินผิง”

ฟุมิโอะตั้งตัวไม่ทันและลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะอธิบายว่า “คุณเฉิน ผมรู้จุดประสงค์ของคุณในการมาที่ต่าวกั๋ว แต่ผมอยากจะอธิบายว่า แม้ว่าคนที่ตามล่าคุณมาจากตระกูลวาตานาเบะ แต่อาสึกะน้องชายของผมเป็นคนบงการทั้งหมด”

เขากล่าวต่อว่า “ผมไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเลย รวมทั้งการโจมตีเจ้าหน้าที่ชาวต้าซย่า เขาไม่เคยบอกผมเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ทันทีที่ผมรู้ ผมรีบส่งคนไปขอขมาและอธิบายสถานการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว ผมไม่มีเจตนาร้ายกับอาณาจักรต้าซย่าหรือว่าคุณเลยแม้แต่น้อย คุณเฉิน ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจ...”

ฟุมิโอะพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ด้วยความกลัวว่าเฉินผิงจะไม่เชื่อเขา

อย่างไรก็ตาม เฉินผิงตอบด้วยรอยยิ้มจางๆ ว่า “คุณวาตานาเบะครับ ผมรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว คุณไม่ต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของน้องชายของคุณหรอกครับ เรื่องนั้นผมไม่ถือสาคุณเลยครับ”

"คุณเฉินรู้เรื่องนี้แล้วอย่างงั้นเหรอ?” ฟุมิโอะประหลาดใจ เขาสงสัยว่าเฉินผิงรู้ได้อย่างไรเพราะมีเพียงตระกูลวาตานาเบะระดับสูงเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้

“คาซูโอะบอกกับผมเองครับ ผมพาเขากลับมาจากอาณาจักรต้าซย่าแบบยังมีชีวิตด้วยเหตุผลบางอย่าง” เฉินผิงพูดอย่างเมินเฉย

ฟุมิโอะถอนหายใจโล่งอกเมื่อได้ยินเช่นนั้น เมื่อเฉินผิงรู้ เขาจึงไม่ต้องกังวลอีกต่อไป