ตอนที่ 2010 อสุนีบาตเก้าสวรรค์

ครืน...

เมฆสีดำที่เคลื่อนตัวต่ำลงเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงฟ้าร้องที่ดังกึกก้อง มันดูราวกับจะกลืนกินบ้านพักตระกูลฟุมิโอะทั่วทั้งอาณาบริเวณ

“พ่อคะ เกิดอะไรขึ้น... หนูกลัว...” ยูมิโกะดูตกใจขณะที่เธอซ่อนตัวอยู่ข้างหลังพ่อของเธอโดยไม่รู้ตัว

ใบหน้าของเคอิกะซีดเซียวขณะที่เธอยังกำเสื้อผ้าของฟุมิโอะไว้แน่น

ฟุมิโอะเองก็ตกใจไม่แพ้กัน แต่เพราะภรรยาและลูกสาวของเขา เขาจึงทำได้เพียงพยายามสงบสติอารมณ์

เปรี้ยง!

ทันใดนั้น มีสายฟ้าฟาดเข้าใส่คฤหาสน์ที่เฉินผิงพักอาศัยอยู่

ครืน...

หลังจากสายฟ้าอันรุนแรงฟาดเข้าใส่ คฤหาสน์ทั้งหลังก็พังทลายลงในพริบตา!

"กรี๊ด!" ยูมิโกะกรีดร้องด้วยความกลัว

ฟุมิโอะรีบดึงภรรยาของเขากลับมา มองดูคฤหาสน์ที่พังทลายกลายเป็นซากปรักหักพังในพริบตา เขารู้สึกไม่สบายใจในทันทีที่เห็นมัน

ฟุมิโอะเห็นเหล่าฟ่านและหูหม่าซือวิ่งเข้ามาจึงรีบถามว่า "คุณเหล่าฟ่าน เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ? มันเกิดขึ้นได้ยังไงกัน?”

“ฟุมิโอะ ครอบครัวคุณโชคดีแล้ว เทพได้ลงมาจุติแล้ว” เหล่าฟ่านกล่าวอย่างเบิกบาน

“เทพลงมาจุติแล้ว?” ฟุมิโอะตกตะลึง แต่เพียงไม่นาน สีหน้าแห่งความสุขก็ปรากฏชัดบนใบหน้าของเขา

เปรี๊ยะ...

สายฟ้าอีกเส้นฟาดลงมาที่จุดเดิมอีกครั้งอย่างรุนแรง!

ในขณะที่สายฟ้าฟาดลงมา ร่างของเฉินผิงก็เปล่งแสงสีทองจางๆ และลอยขึ้นอย่างช้าๆ

สายฟ้ากระทบร่างของเฉินผิง ร่างกายของเขากระตุกราวกับถูกไฟฟ้าช็อต จากนั้นก็มีกลิ่นไหม้จากร่างกายของเขาโชยออกมา

“เอ่อ...” ดวงตาของฟุมิโอะเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

“เฉินผิง!” ยูมิโกะอดไม่ได้ที่จะตะโกนเรียก