ตอนที่ 2062 จับเป็นเฉินผิง

ทางเข้าสู่อาณาจักรลับได้รับการสะกดไว้ด้วยมนต์คาถาหากใครไม่รู้ว่าคาถานั้นคืออะไรพวกเขาก็จะไม่สามารถเข้าไปได้

ฑูตมารดูจะเป็นกังวลขณะที่เขาอธิบายว่า “นายเข้าใจผิดแล้ว แม้ว่าจะเป็นความจริงที่การใช้พลังรุนแรงเพียงอย่างเดียวไม่สามารถจะเปิดทางเข้าสู่อาณาจักรลับได้ แต่ก็ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่สามารถทำได้และฉันก็แน่ใจเลยว่าคนจากสำนักมารจะต้องบอกให้เฉินผิงรู้เรื่องนี้ จึงเป็นไปได้ที่เขาจะได้เดินทางออกไปค้นหามันแล้ว ถ้าหากเขาพบมัน เขาก็จะสามารถเข้าสู่อาณาจักรลับของเราได้อย่างง่ายดาย ซึ่งไม่เพียงแต่เขาจะสามารถเข้าสู่คุกใต้ดินได้เท่านั้น เขายังจะสามารถเข้าถึงสถานที่ที่เราอยู่อาศัยและฝึกวิชาได้อีกด้วย”

หนิงจื้อตกใจมาก “มันคือสิ่งใดเหรอครับ จึงมีพลังอำนาจมากเช่นนั้น?”

“มันคือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลไป๋เหลียน…ไม่ว่าอย่างไรนายก็ควรจะไปที่ตระกูลไป๋เหลียนและคุยกับเขาในนามของสำนักใจทมิฬ แล้วเกลี้ยกล่อมให้พวกเขาเต็มใจที่จะช่วย มันจะเป็นการดีที่สุดถ้านายสามารถจับเป็นเฉินผิงได้ แต่ถ้าทำไม่ได้ก็ฆ่าเขาซะ แต่ในครั้งนี้นายต้องแน่ใจว่าเขาตายจริงๆ!”

เมื่อพูดจบแล้วทูตมารก็หยิบเอาน้ำเต้ายาวสิบเซนติเมตรที่มีเชือกสีแดงผูกติดอยู่ด้วยออกมา

จากนั้นเขาก็กล่าวเสริมขึ้นว่า “ผู้นำของตระกูลไป๋เหลียนเป็นปรมาจารย์ในการสร้างอาวุธและชอบสะสมพวกของวิเศษหากว่านายนำสิ่งนี้ไปให้เขา ฉันแน่ใจว่าเขาจะยอมให้ความร่วมมือกับนายอย่างแน่นอน”

ขณะที่พูดเขาก็ยื่นน้ำเต้าไปให้หนิงจื้อ

หนิงจื้อตรวจดูน้ำเต้าก่อนที่จะถามอย่างสงสัยว่า “ท่านทูตมารครับ น้ำเต้านี้เป็นของวิเศษล้ำค่ารึเปล่าครับ?”

ท่านฑูตมารโบกมือไล่เขา “อย่าถามมากนัก แค่ทำตามที่ฉันบอกก็พอ ฉันแน่ใจว่าท่านผู้นำแห่งตระกูลไป๋เหลียนจะบอกนายถึงความสวยงามของน้ำเต้านี้เองเมื่อถึงเวลานั้น”

หนิงจื้อคุกเข่าข้างหนึ่งลง แล้วพยักหน้ารับก่อนที่จะสัญญาว่า “ผมจะทุ่มเทจนสุดกำลังเพื่อทำภารกิจนี้ให้สำเร็จและจับเป็นตัวเฉินผิงมาด้วยครับ”

ตระกูลไป๋เหลียนตั้งอยู่ในดินแดนห่างไกลในเทือกเขาบูหยุนและปลีกตัวออกจากโลกภายนอก จึงทำให้เป็นสถานที่ที่คนธรรมดาไม่อาจจะค้นพบได้

นอกจากนั้นเส้นทางอันสูงชันบนภูเขาก็ยังทำให้โจรธรรมดาๆ ไม่อาจจะไปถึงได้ด้วย

ดังที่มีผู้กล่าวไว้ ไม่มีสถานที่ใดในโลกที่จะยากเย็นเกินกำลังผู้ฝึกยุทธ์และผู้บำเพ็ญเพียรจะไปถึงได้

ขณะนั้นหนิงจื้อแหงนหน้าขึ้นมองไปที่ประตูอันโอฬารของตระกูลไป๋เหลียน ขณะที่เขายืนอยู่ตรงทางเข้า ทั้งสองด้านของประตูไม่มียามเฝ้า แต่ถูกแทนที่ไว้ด้วยรูปปั้นของมังกรและเสือ เมื่อมองผ่านประตูหนิงจื้ออก็ไม่เห็นอะไรเลย นอกจากความมืดมิดตรงเบื้องหน้าของเขา