ตอนที่ 2069 ไร้เดียงสา

แม้ว่าหูหม่าซือกับซื่อเหยียนจะก้าวถอยหลังออกมาแล้ว แต่พวกเขาก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังที่หลงเหลืออยู่ ขณะที่พวกเขาทำใจไว้ก่อนแล้ว แต่สิ่งก่อสร้างรอบๆ บริเวณก็ยังได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

เมื่อพายุสงบลงแล้วควันจางหาย ความหายนะก็ปรากฏขึ้นให้เห็นไปทั่วทั้งสวน จนชวนให้นึกถึงพายุเฮอริเคนที่โหมกระหน่ำ

เฉินผิงยังคงยืนอยู่ที่เดิมโดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาเลย ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวที่ปรากฏก็คือความเหยียดหยามที่เพิ่มขึ้นในดวงตาของเขา

ซื่อเหยียนรู้สึกเสียใจที่เห็นความหายนะในลานบ้าน สถานที่แห่งนี้เป็นของครอบครัวของเขา หากว่าพ่อของเขาได้เห็นมันเมื่อตอนที่ออกจากการบำเพ็ญฌานก็คงจะต้องตีเขาจนพิการเป็นแน่

ซื่อเหยียนรู้สึกประหลาดใจที่เฉินผิงไม่สะทกสะท้านเลย

ดวงตาของหนิงจื้อเบิกกว้างด้วยความตกใจ และมีสีหน้าซีดเผือดนะ-นี่มันเป็นไปไม่ได้!

ภาพของเฉินผิงที่ไม่ได้รับอันตรายเลยแม้แต่น้อย ทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาได้ฝึกฝนอย่างหนัก แล้วเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยมีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น คือจะต้องฆ่าเฉินผิงให้ได้ในสักวัน

ตอนนี้เขามีพลังของปราชญ์ยุทธ์และยังได้ครอบครองร่างปีศาจไฟนรกด้วย เขาจึงคิดว่าเขาจะสามารถจบชีวิตของเฉินผิงได้อย่างง่ายดาย

เขาคาดไม่ถึงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะตรงกันข้ามกับที่คาดหวังไว้

ทำไมฉันจึงไม่สามารถจะทำให้เฉินผิงได้รับรอยขีดข่วนเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าจะโจมตีด้วยพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกของศิลปะการต่อสู้แล้วก็ตาม

หนิงจื้อไม่อาจจะเข้าใจเหตุผลได้เลย

“ทำไมมันจะเป็นไปไม่ได้? แกคิดเหรอว่าปราชญ์ยุทธ์นั้นเป็นระดับที่ทรงพลังที่สุดในโลกของศิลปะการต่อสู้แล้ว? ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแกจะไร้เดียงสาแค่ขนาดนี้ ฉันเคยสังหารเทพสงครามมาแล้วหลายคน นับประสาอะไรกับปราชญ์ยุทธ์อย่างแก” เฉินผิงเย้ยหยัน

เหตุผลที่เขาไม่เคลื่อนไหวแล้วปล่อยให้หนิงชื่อโจมตีเขาเพียงฝ่ายเดียว ก็เพียงเพื่อที่จะทำลายขวัญเขานั่นเอง

เฉินผิงรู้สึกว่าเขาจำเป็นที่จะต้องทำเช่นนั้น เนื่องจากความทะเยอทะยานที่ไม่รู้จักพอของหนิงจื้อ

แล้วก็เป็นตามที่คาดไว้กับคำพูดของเฉินผิง

“เทพสงครามงั้นหรือ?” เขาพึมพำ

เท่าที่เขารู้มา ไม่มีสิ่งใดที่เรียกว่าเทพสงคราม

ปราชญ์ยุทธ์ควรจะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกแห่งศิลปะการต่อสู้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ามีอยู่เพียงไม่กี่คนเท่านั้น