ตอนที่ 2114 เจ้าชะตาของตนเอง

“เฉินผิง!”

เมื่อเห็นเฉินผิงเต็มไปด้วยบาดแผล สิงจวินก้าวเข้ามาช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้น

ในยามนั้นเฉินผิงสายตาว่างเปล่าและดูเฉื่อยชา

เขาค่อยๆ แหงนหน้ามองท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลเบื้องบน

ประกายเฉียบขาดสะท้อนวูบในดวงตาของเขา

“ฉันไม่เชื่อในชะตาลิขิต ฉันเป็นเจ้าชะตาของตนเอง ไม่ใช่เทพเซียน!” เขาแผดสียงร้องกะทันหัน

เสียงของเขาเต็มไปด้วยพลังวิญญาณอันเร่าร้อนที่ดังก้องไปทั่วทั้งจิงตู

ต่อมาเฉินผิงก็ลากสังขารที่บาดเจ็บกลับไปที่สำนักมังกร

ตอนนั้นทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่นั่นเพื่อหารือแผนรับมือ

เมื่อพวกเขาเห็นเฉินผิงกลับมาพร้อมบาดแผลทั่วตัว ก็ทำให้พวกเขาตกใจสุดขีด

อย่างไรเสียเมื่อคำนึงถึงพลังของเขาในยามนี้ คนธรรมดาย่อมไม่มีทางทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสได้ขนาดนั้นหรอก

“เฉินผิง เกิดอะไรขึ้นกับคุณน่ะ?” เมื่อเห็นเขาตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น หูหม่าซือก็เอ่ยถามอย่างลนลาน

เฉินผิงส่ายหน้าโดยไม่ตอบคำถามดังกล่าว แต่เขากลับหันไปทางหลงซิงซู “หลงซิงซู คุณช่วยส่งคนไปรับอวี่ฉีและคนอื่นๆ แล้วตามผมมา”

“เฉินผิง พวกเรากำลังจะไปที่ไหนงั้นเหรอ?” หลงซิงซูถาม

“สมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้” เฉินผิงตอบอย่างอับจนหนทาง

เมื่อหูหม่าซือเห็นเขาแสดงท่าทีเช่นนั้น เขาก็รู้ว่าชายหนุ่มคงจะเป็นทุกข์อย่างหนัก มิหนำซ้ำไม่ใช่ร่างกายแต่เป็นจิตใจ มิฉะนั้นเฉินผิงคงไม่ตกอยู่ในสภาพเช่นนั้นหรอก

ไม่ว่าเขาจะบาดเจ็บสาหัสแค่ไหน ขอเพียงแค่ยังมีลมหายใจ เขาก็ไม่เคยทำตัวสิ้นหวังขนาดนั้น

ทุกคนตามเฉินผิงไปทางด้านหลังของสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้ ขณะที่ชายหนุ่มท่องคาถา ทางเข้าสู่อาณาจักรลับก็ค่อยๆ เปิดออก

จากนั้นเฉินผิงก็พาซูอวี่ฉีและคนอื่นๆ กลับไปที่อาณาจักรลับ

เดิมทีหูหม่าซือและคนที่เหลืออยากจะเข้าไปพร้อมกับเขาด้วย

แต่เขากลับปฏิเสธเพราะไม่รู้ว่าหากพวกเขาเข้าไปในอาณาจักรลับ จะสำแดงอาการอย่างซูอวี่ฉีและคนอื่นๆ หรือไม่

หลังจากพวกเขาเข้าไปในอาณาจักรลับ ไม่นานซูอวี่ฉีและคนอื่นๆ ก็ฟื้นคืนสติซึ่งทำให้เฉินผิงรู้สึกโล่งอกมากทีเดียว