ตอนที่ 213 ขยะ

“เสี่ยวหรู!”

ทันทีที่อาจารย์ปู้ซวีเห็นว่าลูกสาวของตัวเองฟื้นแล้ว ก็รีบพุ่งตัวเข้าไปด้วยความดีใจ

“พ่อ...”

เสี่ยวหรูมองไปรอบห้องด้วยความสับสนมึนงง เมื่อเห็นว่ารอบๆ ห้องมีคนอยู่มากมายก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย!

“เสี่ยวหรู ลูกทำพ่อตกใจมากจริงๆ ลูกรู้ไหมว่าตัวเองนอนไม่ได้สติมากี่วันแล้ว”

อาจารย์ปู้ซวีน้ำตานองด้วยความดีใจ!

อย่างที่พูดกันว่าผู้บำเพ็ญเพียรควรจะตัดอารมณ์ทั้งเจ็ดและความปรารถนาทั้งหกออกไป แต่จะมีสักกี่คนกันที่สามารถทำได้จริงๆ

“อาจารย์อาปู้ซวี ตอนนี้เชื่อผมหรือยัง” เลี่ยวเฟยยิ้มหยัน “แต่ผมบอกไว้ก่อนนะ ผมทำให้เสี่ยวหรูฟื้นขึ้นมาแค่ชั่วคราวเท่านั้น ถ้าผมไม่ได้ลงมือรักษาด้วยตัวเอง เสี่ยวหรูก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม...

...ผมจะบอกให้นะ บนโลกใบนี้มีแค่ผมคนเดียวเท่านั้นที่รักษาร่างผลึกน้ำแข็งของเสี่ยวหรูได้ ส่วนที่เหลือก็เป็นแค่นักต้มตุ๋นเท่านั้น ถ้าอาจารย์อาปู้ซวีคิดได้แล้วก็ไล่นักต้มตุ๋นพวกนั้นออกไปได้แล้ว!”

“คุณบอกว่าใครเป็นนักต้มตุ๋นนะคะ ฉันว่าคุณมากกว่าที่เป็นนักต้มตุ๋น ถือกระจกทองแดงหน้าตาอย่างกับของเล่น ไหนจะพูดโอ้อวดอะไรนั่นอีก ถ้ามีความสามารถจริงก็โยนของนั้นทิ้งไปแล้วมาประลองฝีมือกันสิคะ”

ซูอวี่ฉีรู้สึกขัดใจเลี่ยวเฟยคนนี้มาตั้งนานแล้ว จึงยืนขึ้นและพูดขึ้นด้วยท่าทางดุดัน

เลี่ยวเฟยมองซูอวี่ฉีที่ลุกยืนขึ้นด้วยสายตาเป็นประกายและสนใจ เขาไม่ได้โกรธอะไร “คนอื่นออกไปได้แล้ว แต่คุณหนูท่านนี้สามารถอยู่ต่อได้ นิสัยรุนแรงแบบนี้ ช่างน่าพอใจจริงๆ!”

“ถุย ขยะ!”

ซูอวี่ฉีถุยไปแรงๆ หนึ่งที!

เลี่ยวเฟยตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เช็ดน้ำลายบนหน้าออกและด่าออกมาทันที “สายน้อยไร้เดียงสา เชื่อไหมว่าฉันจะจัดการกับเธอตอนนี้เลย”

เมื่อเห็นว่าเลี่ยวเฟยโกรธขึ้นมา ซูอวี่ฉีก็ถอยไปด้านหลังอย่างไม่รู้ตัว และเฉินผิงก็เดินมาบังที่ด้านหน้าของซูอวี่ฉีไว้

“ก็แค่พึ่งถาดชีซิงเท่านั้นไม่ใช่หรือ ถ้าไม่มีถาดชีซิง นายก็ไม่ต่างอะไรกับขยะไร้ค่า”