ตอนที่ 2140 หมากัดกันเอง

“ไอ้แก่อ่อนหัด แกคงไม่คิดสินะว่าฉันจะยังมีชีวิตอยู่ ใช่มั้ย?” เฉินผิงพูดอย่างเย้ยหยัน

“ฮึ่ม! มีชีวิตอยู่แล้วจะทำไมล่ะ? ถ้าฉันสามารถฝังแกมาได้แล้วครั้งหนึ่ง ฉันก็สามารถฝังแกได้อีกเป็นครั้งที่สอง!”

เมื่อพูดจบ รัศมีหลังรอบๆ เจว๋หย่วนก็ระเบิดออกมาในขณะที่เขาร่ายคาถา

ลูกประคำอธิษฐานของเขาเริ่มเปล่งแสง

รูปปั้นทั้งสิบสองซึ่งยังคงอยู่ก่อนหน้านี้ เริ่มขยับเข้ามาใกล้เฉินผิง

เฉินผิงได้แต่ยิ้มเยาะขณะที่เขามองไปที่รูปปั้นทั้งสิบสองตน เขาค่อยๆ ยกกระบี่พิฆาตมังกรขึ้นมาซึ่งมีมังกรสีทองขดตัวอยู่รอบๆ มัน

ในวินาทีต่อมา เฉินผิงเหวี่ยงกระบี่ของเขาออกไป

เสียงคำรามของมังกรดังกึกก้องอยู่ในอากาศ

คลื่นพลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทุกทิศทุกทางก่อนที่มันจะแทงทะลุร่างของรูปปั้น

ตู้ม !

เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับร่างของรูปปั้นทั้งสิบสองตนถูกบดขยี้

ไม่มีร่องรอยใดๆ ของอารามคูฉานหลงเหลือบนยอดเขาอีกต่อไป และรูปปั้นทั้งสิบสองก็กลายเป็นผุยผง

เจว๋หย่วนตะลึงกับภาพที่เห็น สีหน้าของเขาพลันถอดสี

รูปปั้นทั้งสิบสองคือไพ่ตายของเขาในอารามคูฉาน เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเฉินผิงจะสามารถทำลายพวกมันได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

แม้แต่ชิงเอ๋อร์และถงโหย่วกงก็ยังต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นภาพนั้น

การทำลายรูปปั้นไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นสำหรับพวกเขา แต่ที่น่าประหลาดใจคือการได้เห็นเฉินผิงซึ่งเป็นเพียงปราชญ์ยุทธ์สมารถทำลายพวกมันในการโจมตีครั้งเดียว

“แกยังมีวิชาอื่นนอกจากใช้รูปปั้นเหล่านี้อีกมั้ย?” เฉินผิงถามอย่างเย็นชา

"ฉัน..."