ตอนที่ 2152
ตอนที่ 2152 ริษยา
September 20, 2026
ในตอนนั้น ชิงเอ๋อร์และหรุ่ยเอ๋อร์จ้องมองที่เฉินผิงด้วยเจตจำนงสังหาร แม้ว่าเฉินผิงจะไม่รู้เบื้องหน้าเบื้องหลัง แต่เขาก็แน่ใจว่าสองคนนี้ไม่ได้เป็นมิตร
อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากท่าทีของหญิงสาวคนนั้นแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกถึงความอาฆาตอีกต่อไป
“ผมอยู่ที่ไหน? คุณชื่ออะไร? ผมหมดสติไปกี่วันแล้ว?” เฉินผิงถามหรุ่ยเอ๋อร์
“ฉันชื่อหลิวหรุ่ยค่ะ ที่แห่งนี้คือสำนักฉุนหยาง อาจารย์ของฉันเป็นคนช่วยชีวิตคุณและพาตัวคุณมาที่นี่ คุณหมดสติไปสามวันเต็มๆ ฉันเกือบคิดว่าคุณจะไม่รอดเสียแล้ว” หรุ่ยเอ๋อร์ตอบด้วยรอยยิ้มจางๆ
“สำนักฉุนหยางเป็นสำนักลับเหมือนกับสำนักเฟิงเหลยหรือเปล่าครับ?” เฉินผิงถาม
“มีบางอย่างที่ฉันไม่แน่ใจว่าควรจะบอกคุณดีไหม ฉันคิดว่าจะเป็นการดีที่สุดถ้าฉันไปตามท่านอาจารย์มา”
พูดจบเธอก็หันหลังและกำลังจะเดินออกไป
อย่างไรก็ตาม ในจังหวะที่เธอหันส้นเท้า ชิงเอ๋อร์ก็เข้ามาพอดี แววโทสะฉายชัดในดวงตาเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเฉินผิงตื่นแล้ว “คุณโชคดีที่อาจารย์สามารถชุบชีวิตคุณได้จริงๆ ผมไม่รู้เลยว่าอาจารย์กำลังคิดอะไรอยู่ ถึงได้มอบยาเพิ่มพลังหยวนที่ใช้ต่อชีวิตตัวเองให้กับผู้ใช้วิชามาร”
“ชิงเอ๋อร์ ท่านอาจารย์ก็บอกแล้วนี่ว่าเขาไม่ใช่ผู้ใช้วิชามาร และฉันก็แน่ใจว่าท่านอาจารย์พูดถูก อีกอย่าง ทำไมผู้ใช้วิชามารถึงสามารถรวบรวมพลังศรัทธาได้มากขนาดนั้น? ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดบางอย่าง ฉันจะพาอาจารย์มาเดี๋ยวนี้!”
หลังจากพูดแบบนั้น หรุ่ยเอ๋อร์ก็ออกไปเรียกเยว่ปู้ฉิน
ถึงกระนั้น ชิงเอ๋อร์ยังคงจ้องมองเฉินผิงด้วยสายตาเย็นชา
เฉินผิงรู้ว่าชิงเอ๋อร์คงเข้าใจเขาผิดไป เขาจึงรีบอธิบายให้อีกฝ่ายฟังว่า “ที่จริงแล้วผมไม่ใช่ผู้ใช้วิชามาร การดูดกลืนพลังของเจว๋หย่วนเป็นเพียงความสามารถอย่างหนึ่งของวิชาที่ผมมี ผมไม่ได้เที่ยวเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์และดูดกลืนพลังของพวกเขาเพื่อเพิ่มระดับพลังของผม ผมไม่เคยฆ่าคนธรรมดา หวังว่าคุณจะไม่เข้าใจผมผิดไป”
ในเมื่อพวกเขาช่วยเขาไว้ เฉินผิงจึงรู้สึกว่าเขาจำจะเป็นต้องชี้แจงเรื่องนั้น
“ฮึ่ม! ถ้าคุณไม่ใช่ผู้ใช้วิชามาร แล้วคุณทำให้ถงโหย่วกงที่เป็นเทพยุทธ์บาดเจ็บได้ยังไง? ในเมื่อคุณเป็นเพียงปราชญ์ยุทธ์ แม้แต่ผมยังสร้างบาดแผลให้ถงโหย่วกงไม่ได้เลย แล้วทำไมปราชญ์ยุทธ์ธรรมดาสามัญอย่างคุณถึงทำร้ายเขาได้? เห็นได้ชัดว่าคุณใช้วิชามารอะไรสักอย่างที่ผมไม่รู้จัก!”
ชิงเอ๋อร์ตะคอก ไม่เชื่อคำกล่าวอ้างของเฉินผิงแม้แต่น้อย