ตอนที่ 220 ฉันเลี้ยงดูคุณเอง

“ที่นี่เป็นที่แบบไหน หยุดเล่นได้แล้ว!”

ซูเหวินจงตำหนิซูอวี่ฉี จากนั้นก็ยิ้มให้กู่เวิ่นเทียนกับอาจารย์ปู้ซวีอย่างทำตัวไม่ถูก!

หลายคนก็ยิ้มออกมาด้วยเช่นกัน และสายตาก็เต็มไปด้วยความอิจฉา!

“คุณเฉิน ถึงแม้ว่าในร่างกายลูกสาวของอาจารย์ปู้ซวีจะถูกดูดพลังงานเย็นออกมาจนหมดแล้ว แต่คุณก็เคยบอกไว้ว่าเธอเป็นร่างผลึกน้ำแข็ง หลังจากนี้ก็ยังจะดูดซับพลังงานเย็นเข้าไปอีก เกรงว่าถ้าผ่านไปอีกสักพักร่างกายของเธอจะถูกพลังงานเย็นเข้าครอบงำอีกครั้ง ดังนั้น...”

กู่เวิ่นเทียนยังพูดกับเฉินผิงไม่จบ เฉินผิงก็ยกมือขึ้นมาขัดจังหวะ

“อาจารย์ปู้ซวี ตอนนี้ลูกสาวของคุณจะยังไม่เป็นอะไร ร่างผลึกน้ำแข็งเป็นร่างเดิมของเธอ ซึ่งเป็นสิ่งที่หนึ่งร้อยปีจะได้พบเห็นสักครั้งหนึ่ง ด้วยความสามารถของผมในตอนนี้ ผมสามารถช่วยกำจัดพลังงานเย็นทั้งหมดได้ แต่ผมก็หวังว่าเธอจะเดินต่อไปในเส้นทางของผู้บำเพ็ญฌาน รอจนความสามารถของผมเพิ่มขึ้นแล้ว ผมจะมาแก้ไขร่างเดิมของเธอให้ ในขณะนี้ลูกสาวของคุณจะไม่เป็นอะไร ผมจะมาดูดซับพลังงานเย็นให้ลูกสาวของคุณอย่างสม่ำเสมอแน่นอน!”

เฉินผิงพูดกับอาจารย์ปู้ซวี

ความสามารถของเฉินผิงในตอนนี้ สามารถกำจัดพลังงานเย็นของลูกสาวอาจารย์ปู้ซวีออกไปได้ทั้งหมด และรักษารูปลักษณ์ภายนอกของเธอเอาไว้ได้ แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ร่างผลึกน้ำแข็งนี้ก็จะไม่ได้รับการบำเพ็ญฌาน น่าเสียดายเกินไปแล้ว!

ดังนั้นเฉินผิงจึงตัดสินใจว่าจะรอให้ความสามารถของตัวเองเพิ่มขึ้นมากกว่านี้ จากนั้นก็มาช่วยให้ลูกสาวของอาจารย์ปู้ซวีเข้าสู่เส้นทางของการบำเพ็ญฌาน เฉินผิงก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่เล็กน้อย เนื่องจากพลังงานเย็นนี้ มีส่วนช่วยในการบำเพ็ญฌานของเฉินผิงเป็นอย่างมาก เขาสามารถยืมพลังงานเย็นที่ดูดซับมาจากร่างกายของลูกสาวอาจารย์ปู้ซวี เพื่อช่วยในการบำเพ็ญฌานและเพิ่มความสามารถของตัวเองได้!

“ขอบคุณครับคุณเฉิน ขอบคุณคุณเฉินจริงๆ...”

อาจารย์ปู้ซวีพูดไปพร้อมกับจะคุกเข่าให้กับเฉินผิง!

เฉินผิงใช้มือรองไว้ทันที “อาจารย์ปู้ซวีไม่ต้องเกรงใจครับ ผมก็ทำเพื่อพู่กันวิญญาณกับชาด พวกเราแค่แลกเปลี่ยนกันเท่านั้น!”

“คุณเฉินเป็นผู้มีพระคุณต่อเด็กสาว จะเทียบกับพู่กันวิญญาณและชาดได้อย่างไร ต่อไปนี้ถ้าคุณเฉินต้องการใช้สถานที่ของข้า ข้าจะไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน!”

อาจารย์ปู้ซวีพูดขึ้นด้วยสีน่าเคารพนับถือ

“คุณเฉิน เมื่อสักครู่นี้ข้ามีตาหามีแววไม่ ได้ทำเรื่องล่วงเกินคุณเฉินไป ขอคุณเฉินยกโทษให้ด้วย!”

ในขณะนั้นเอง นักพรตอู๋เหวยก็เดินเข้ามาขอโทษเฉินผิงด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน!