ตอนที่ 2211 ไร้ยางอาย

“เฉินผิง สมบัติภายในซากโบราณของพระราชวังสุ่ยเซียนไม่ได้เป็นของแกด้วยซ้ำ แล้วแกมีสิทธิ์อะไรมาแจกจ่ายให้คนอื่น? อีกอย่างนะ แกควรรู้เอาไว้ว่าสำนักเฟิงเหลยมีส่วนสำคัญในการชนะการต่อสู้ก่อนหน้านี้ พวกแกคงตายไปแล้วถ้าไม่ใช่เพราะพวกเราต่อสู้กับเงาดำ” ถงโหย่วไฉมองเฉินผิงด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"คุณต้องการอะไร?" เฉินผิงถาม

"ก็ไม่มาก แกก็แค่ต้องให้หนึ่งในอัญมณีนี้กับฉัน” ถงโหย่วไฉผู้เอาแต่ใจขู่เฉินผิง

เฉินผิงยิ้มอย่างเย้ยหยันเมื่อเห็นสีหน้าของถงโหย่วไฉ

หรุ่ยเอ๋อร์ขมวดคิ้ว “นายไม่ละอายใจบ้างหรือไง ถงโหย่วไฉ? นายเป็นคนปฏิเสธคุณเฉินเองตอนที่เขาต้องการขอความร่วมมือกับนายก่อนหน้านี้ โอ้ ช่างกล้าจริงๆ นะที่มาขออัญมณีหลังจากที่เราทำลายแกนกลางและได้สมบัติเหล่านี้มา! พ่อแม่ของนายสั่งสอนนายมายังไง? พวกเขาสอนให้นายไม่มียางอายหรือไง?” เธอตะคอก

ถงโหย่วไฉรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของเธอ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ "เธอว่าไงนะ?"

"อะไร? ฉันเข้าใจผิดเหรอ? นายคงไม่ต้องขออัญมณีอย่างโจ่งแจ้งหากนายตกลงที่จะช่วยเราก่อนหน้านี้! คุณเฉินช่วยชีวิตพวกเราไว้เพราะเขาเป็นคนทำลายแกนกลางของวงแหวนมรณะนั่น นายไม่เพียงไม่ขอบคุณที่เขาเท่านั้น แต่นายยังขู่ให้เขามอบอัญมณีให้นายอีก เจ้าคนไร้ยางอาย!” ความโกรธของหรุ่ยเอ๋อร์เพิ่มขึ้นถึงขีดสุดขณะที่เธอตะโกนใส่ถงโหย่วไฉอย่างไม่เกรงกลัว

“ฉันจะฆ่าเธอ...” ถงโหย่วไฉยกมือขึ้นชี้หน้าหรุ่ยเอ๋อร์

แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของถงโหย่วไฉ แต่เธอก็พร้อมเผชิญกับการโจมตีของเขาโดยไม่ตื่นตระหนก

ทันใดนั้น เหลิ่งหยุนก็พุ่งเข้ามาคว้าข้อมือของถงโหย่วไฉและพูดอย่างเฉยเมยว่า “ถงโหย่วไฉ หรุ่ยเอ๋อร์แค่พูดความจริงเท่านั้น เราอนุญาตให้คุณเป็นพันธมิตรกับเรา แต่คุณกลับปฏิเสธ และตอนนี้คุณต้องการนำสิ่งที่เราใช้ความพยายามอย่างยากเย็นเพื่อให้ได้มา คุณไม่เคยได้ยินคำพูดที่ว่าไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆ เหรอ? หากคุณคิดว่าคุณได้เปรียบเพราะมีจำนวนคนที่มากกว่า และมีโอกาสชนะที่มากกว่าพวกเราทุกคน ก็เอาเลย เรามาสู้กันให้รู้กันไปเลยดีกว่า อย่างแย่ที่สุดพวกเราทั้งก็แค่ตายพร้อมกันที่นี่”