ตอนที่ 2228 ไม่ได้โง่

แต่ถึงกระนั้นก็ดูเหมือนจะไม่มีใครหวาดกลัวสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ในทางตรงกันข้าม พวกเขาดูจะตื่นเต้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นอีกต่างหาก

จู่ๆ ยอดไม้เลื้อยสีดำพลันแทงทะลุร่างของพวกเขา จากนั้นพลังลมปราณของพวกเขาก็แห้งเหือดลงอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน พลังของต้าหู้ฝาก็พุ่งสูงพรวดพราดขึ้นมาแล้วหมอกดำรอบตัวเขาก็หนาขึ้นเรื่อยๆ

ไม่นานเหล่าศิษย์ก็กลายเป็นซากศพแห้งกรัง กระนั้นต่อให้จะตายไปแล้ว แต่พวกเขาก็ยังมีสีหน้าปีติยินดีราวกับว่าความตายเป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การทำให้พวกเขามีความสุข

ถงโหย่วไฉกับเหลิ่งหยุนตกตะลึงกับภาพเหตุการณ์ฉากนี้ ต่อให้พวกเขาจะรู้ว่าวิชามารสามารถช่วยให้คนผู้หนึ่งดูดพลังของคนอื่นมาเสริมแกร่งให้ตนเองได้ แต่เมื่อได้ประสบพบเจอด้วยตนเองแล้วก็ยังคงตกใจอยู่ดี

“ต้าหู้ฝา คุณคิดจะดูดพลังของคนอื่นเพื่อต่อสู้กับเฉินผิงงั้นเหรอ?”

ในที่สุดเหลิ่งหยุนก็เข้าใจแผนการของต้าหู้ฝา

“ใช่ นอกจากวิธีนี้แล้ว คุณคิดว่ายังจะมีวิธีที่ดีกว่านี้อีกหรือไง?” ต้าหู้ฝาตอบ

เหลิ่งหยุนไม่พูดตอบอะไร อย่างไรเสียก็ไม่มีวิธีใดที่จะจัดการกับเฉินผิงได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว

ในทางกลับกัน ถงโหย่วไฉกลับขมวดคิ้ว “จริงอยู่ที่หลังจากดูดพลังมาเสริมแกร่งให้ตนเอง คุณก็จะต่อสู้กับเฉินผิงได้ แต่คุณก็สามารถจัดการกับพวกเราได้ง่ายๆ เช่นกัน เมื่อคุณต่อสู้เสร็จแล้วไม่ยอมมอบผลสื่อวิญญาณให้แก่พวกเราล่ะ?”

เขามีความกังวลของตนเอง ถ้าหากต้าหู้ฝาสามารถเสริมแกร่งให้ตนเองได้ พวกเขาก็มีแต่ลงเอยด้วยความตายเท่านั้นแล้ว อย่างไรเสียต้าหู้ฝาก็มีสิทธิ์ตัดสินใจว่าเขาอยากจะมอบผลสื่อวิญญาณให้ปก่พวกเขาหรือไม่

“นายน้อยถง คุณมีทางเลือกอื่นนอกจากเชื่อผมด้วยงั้นเหรอ? นอกเหนือไปจากนั้น ผมก็ไม่มีทางทรยศหักหลังสองตระกูลเพียงเพราะผลสื่อวิญญาณหรอก ผมไม่ได้โง่นะ!” ต้าหู้ฝาเอ่ยขึ้นมา

“ถงโหย่วไฉ ผมคิดว่าคุ้มค่าที่จะลองดูนะ มิฉะนั้นไม่เพียงแต่พวกเราจะไม่ได้ผลสื่อวิญญาณ แต่เฉินผิงคงไม่ปล่อยเราไปแน่” เหลิ่งหยุนกล่าว เขารู้ว่าหากอีกฝ่ายได้ผลไม้มาล่ะก็พลังของมันย่อมต้องเพิ่มสูงขึ้นอย่างแน่นอน หากเกิดเรื่องนั้นขึ้นพวกเขาก็จะไม่มีโอกาสรอดชีวิตอีกต่อไป

หลังจากลังเลอยู่ชั่วขณะ ถงโหย่วไฉก็ผงกศีรษะพลางกล่าวว่า “เอาล่ะ งั้นก็ทำตามนี้เถอะ!”

เหล่าศิษย์สำนักเทียนเหลยต่างตกตะลึงกับคำพูดของเขา พวกเขารีบคุกเข่าลงพลางอ้อนวอน “นายน้อยรอง คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ! พวกเราเพียงแค่จงรักภักดีกับคุณเท่านั้น คุณอย่าทอดทิ้งพวกเราเชียวนะครับ!”