ตอนที่ 2230 สภาพตั้งรับ

ทันทีที่เฉินผิงอ้าปาก แก่นมังกรก็เข้ามาในร่างของเขาแล้วผสานรวมเข้ากับร่างของเขา

แก่นมังกรภายในร่างของเขาที่เคยหม่นแสง ตอนนี้กลับเปล่งประกายเจิดจ้า

“ไอ้เด็กสารเลว ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้นๆ แล้วดูว่าแกมีสมบัติอยู่ภายในตัวอีกเยอะขนาดไหน!” เมื่อเห็นว่าเฉินผิงกลืนกินแก่นมังกร ต้าหู้ฝาก็แผดเสียงร้องด้วยความโกรธจัด

แต่เฉินผิงไม่มีเวลาจัดการกับต้าหู้ฝา เพราะเขาหันไปทางหรุ่ยเอ๋อร์แล้วถามว่า “ยังเหลือผลสื่อวิญญาณอีกเยอะแค่ไหน?”

“แค่ลูกเดียวแล้วล่ะ” หรุ่ยเอ๋อร์ตะโกนบอก

“หึ แกเก็บผลสื่อวิญญาณหมดแล้วยังไงกันเล่า? สุดท้ายพวกมันก็ตกอยู่ในเงื้อมมือของฉันอยู่ดี” ต้าหู้ฝายิ้มเยาะพลางพุ่งเข้าใส่เฉินผิง

ถึงแม้ว่าหลังจากกลืนกินแก่นมังกร เฉินผิงจะได้พลังวิญญาณของตัวเองกลับคืนมา แต่เขาก็แทบไม่มีโอกาสต่อสู้กับต้าหู้ฝา

แต่เขารู้ว่าหากตอนนี้ตนยอมอ่อนข้อให้ หรุ่ยเอ๋อร์ก็คงจะตกอยู่ในอันตรายและผลสื่อวิญญาณก็คงจะตกอยู่ในมือของต้าหู้ฝาเป็นแน่

ต้าหู้ฝาจ้องมองเฉินผิงด้วยสายตาเย็นชา เจตนาที่จะจับตัวเขาชัดแจ้งเมื่อแขนพุ่งออกมาราวกับผืนผ้าแห่งห้วงมิติและกาลเวลาที่ฉีกออกจากกัน

เฉินผิงแหงนหน้าพลางส่งเสียงร้องออกศึก เขาเล็งหมัดมาที่แขนพร้อมดวงตากลัดเลือด

แต่ความพยายามของเขากลับไร้ผล เพราะหมัดของเขาไม่ส่งผลต่อแขนเลย ทั้งๆ ที่เขาออกแรงอย่างสุดกำลังอยู่เบื้องหลัง

ทว่าเขากลับถูกรัศมีพลังอันน่าพรั่นพรึงของต้าหู้ฝาตรึงเอาไว้จนไม่สามารถขยับแขนได้

“เสร็จแล้ว!” ขณะที่มือกำลังจะคว้าจับเขาไว้ น้ำเสียงอิ่มอกอิ่มใจของหรุ่ยเอ๋อร์ก็ดังขึ้น เธอก็เก็บผลสื่อวิญญาณทั้งหมดได้สำเร็จ

ทันใดนั้นพฤกษาสื่อวิญญาณก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นพลังมหาศาลก็ทำให้มือที่ไม่รู้ว่าโผล่ขึ้นมาจากที่ไหนแหลกสลายไป

จากนั้นกิ่งก้านก็เริ่มที่เติบโตและเรียงร้อยเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นเรือนยอดแน่นขนัดที่ค่อยๆ โอบล้อมเฉินผิงกับหรุ่ยเอ๋อร์เอาไว้เป็นทรงกลม

หากมองจากระยะไกล ก็จะดูราวกับลูกบอลสีเขียวที่สร้างขึ้นมาจากใบไม้ก่อกำเนิดบนพฤกษาสื่อวิญญาณ