ตอนที่ 2234 หิว

“หึ! มันก็แค่ถูกทัณฑ์อสนีที่ทรงพลังผ่าฟาดใส่เพราะมันกินผลสื่อวิญญาณเข้าไปน่ะสิ อย่าลืมว่าเดิมทีผลไม้เป็นของพวกเรานะ” ถงโหย่วไฉยิ้มเยาะพลางเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน

เหลิ่งหยุนหน้าตาบูดบึ้งบางทีหากฉันกินผลสื่อวิญญาณสักลูกหนึ่ง การเลื่อนระดับพลังฝึกบำเพ็ญฌานของตัวเองก็อาจจะวิเศษไม่แพ้กันเลยเชียวล่ะ!

ตอนที่เฉินผิงร่อนลงมา หรุ่ยเอ๋อร์ก็ถอดเสื้อผ้าของคนอื่นมามอบให้เขา

อย่างไรเสียเธอก็ไม่อาจปล่อยให้เขาเปลือยกายต่อสู้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น ก็เป็นเพราะถ้าหากเธอเห็นเขาในชุดวันเกิด เธอก็คงอายจนหน้าตาแดงก่ำเป็นแน่

หรุ่ยเอ๋อร์มอบเสื้อผ้าให้เขาพร้อมแก้มแดงก่ำ “คุณเฉิน นี่เสื้อผ้า...”

ตอนนั้นเองที่เฉินผิงตระหนักได้ว่าเสื้อผ้าของตัวเองขาดรุ่งริ่งมากเสียจนเกือบจะเปิดเผยส่วนสงวนของเขาเสียแล้ว

เขาจึงรีบสวมเสื้อผ้าแล้วหันไปมองถงโหย่วไฉด้วยสายตาเย็นชา “ผลสื่อวิญญาณพวกนี้รสชาติอร่อยไม่น้อยเลย ช่างน่าเสียดายที่พวกแกไม่มีโอกาสได้ลิ้มลอง!”

ถงโหย่วไฉแผดเสียงร้องพลางเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน “เฉินผิง อย่าได้ใจนักเลย ต่อให้แกจะกินผลไม้เข้าไปแล้ว แกก็เพิ่งจะเลื่อนขึ้นสู่ระดับเทพยุทธ์ได้สำเร็จเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น แกก็ไม่มีทางที่จะกินผลสื่อวิญญาณได้หมดทั้งแปดลูกหรอก ฉันพนันได้เลยว่าแกยังมีซ่อนเอาไว้บางส่วน! ถ้าแกมอบพวกมันให้ฉันล่ะก็ ฉันขอรับรองว่าแกจะตายอย่างไร้ความเจ็บปวด อย่าคิดว่าแกจะสามารถหลบหนีไปได้เพียงเพราะตอนนี้แกอยู่ในระดับเทพยุทธ์!”

ในขณะที่ต้าหู้ฝารู้สึกประหลาดใจกับการเลื่อนระดับพลังฝึกบำเพ็ญฌานที่ไม่ธรรมดาของเฉินผิง เขาก็ยังเชื่อมั่นว่าตนจะสามารถเอาชนะได้ อย่างไรเสียเฉินผิงก็เพียงแค่อยู่ในระดับเทพยุทธ์ขั้นต้น ขณะที่เขาอยู่ในระดับเทพยุทธ์ขั้นที่แปด

ความแตกต่างระหว่างพวกเขายังคงมหาศาลนัก

“ต่อให้ฉันมีผลสื่อวิญญาณที่ยังไม่ได้กินเหลืออยู่ ฉันก็ไม่มอบให้แกหรอก! ยิ่งไปกว่านั้นถึงฉันจะกินพวกมันเข้าไปแล้ว ฉันยังรู้สึกหิวอยู่เลย!” เฉินผิงกล่าวพลางตบหน้าท้องของตนเอง

“แม่งเอ๊ย—” ถงโหย่วไฉโมโหจัด ผลสื่อวิญญาณเป็นสมบัติล้ำค่า ! ลูกเดียวก็เพียงพอให้บางคนฝึกบำเพ็ญฌานได้เป็นปีแล้ว แต่มันกลับกินเข้าไปตั้งเยอะขนาดนั้นแล้วยังมีหน้ามาบอกว่าหิวอีก !

“ถงโหย่วไฉ มันพยายามจะยั่วโมโหคุณอยู่นะ! อย่ามัวเสียเวลาคุยกับมันอยู่เลย พวกเราก็แค่ฆ่ามันแล้วชิงเอาผลสื่อวิญญาณของมันเสียก็สิ้นเรื่อง!” เหลิ่งหยุนเชื่อว่าเฉินผิงกินผลไม้ไม่หมดหรอก