ตอนที่ 2248 สัตว์ประหลาดเฒ่า

ไม่นานสัตว์อสูรอีกตนหนึ่งก็กัดฟันดังกรอดๆ แล้วไล่ตามเฉินผิงมาอย่างว่องไว ในยามฉุกละหุก เฉินผิงประสานนิ้วเข้าด้วยกันแล้วแสงสีทองสว่างเจิดจ้าชวนตาพร่าก็วูบผ่านปลายนิ้วมือของเขาไป

จากนั้นเขาก็ชี้นิ้วไปที่สัตว์อสูรแล้วลำแสงสีทองก็พุ่งออกไปพร้อมๆ กัน แทนที่จะสลายหายไปในน้ำ แต่มันกลับทะลุผ่านสัตว์อสูรในชั่วพริบตาเดียว

ในชั่วขณะนั้นเฉินผิงพลันตระหนักขึ้นมาได้มีเพียง รวบรวมพลังวิญญาณไว้ในที่เดียวจึงจะทำให้ฉันสามารถต้านทานสิ่งที่สัมผัสในน้ำทะเลได้

เมื่อเฉินผิงกำลังทำความเข้าใจบางสิ่งบ่งอย่าง เขาก็ยังคงปลดปล่อยลำแสงสีทองอีกสองสามสายเข้าเจาะทะลุร่างของสัตว์อสูรจนทำให้เกิดโพรงเปรอะเปื้อนเลือดหลายแห่ง ไม่นานสัตว์อสูรก็ร้องโหยหวนแล้วเริ่มล้มลง

เฉินผิงรีบเหวี่ยงอีกหมัดลงบนร่างของมัน จากนั้นเขาก็ได้แก่นอสูรแล้วเก็บลงในแหวนเก็บของทันที

หลังจากเอาชนะคู่ต่อสู้ได้แล้ว เฉินผิงก็มีความมั่นใจมากขึ้น นอกเหนือไปจากนั้นเขาก็ค่อยๆ ยกมือพลางรวบรวมพลังลมปราณเอาไว้ที่ปลายนิ้วมือ จากนั้นเปิดฉากโจมตีใส่สัตว์อสูรตัวอื่นๆ ที่กำลังพุ่งมาที่เขาอีกหลายระลอก

เฉินผิงชี้นิ้วไปที่พวกมันแต่ละตัวพลางปลดปล่อยพลังลมปราณใส่อสูรทุกตน

โพล๊ะ! โพล๊ะ! โพล๊ะ!

ไม่มีส่วนใดที่ร่างของสัตว์อสูรจะรอดพ้นจากพลังลมปราณคุกคาม เลือดพุ่งออกมาจากร่างของมันแล้วอาบย้อมเสียจนทะเลแดงฉาน

โฮก !

เมื่อสัตว์อสูรตนอื่นๆ เห็นว่าพรรคพวกตัวหนึ่งตายไป พวกมันก็คำรามพลางอ้าปากที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดแล้วพุ่งเข้าใส่เฉินผิงอย้างไร้ซึ่งความเกรงกลัว

ทั้งๆ ที่กำลังเผชิญหน้ากับเหล่าสัตว์อสูรดุร้าย แต่เฉินผิงกลับไม่หวาดกลัวทว่ารู้สึกตื่นเต้นแทน

สำหรับเขาแล้ว สัตว์อสูรพวกนั้นเป็นทรัพยากรชั้นยอดสำหรับการฝึกบำเพ็ญฌาน!

ตอนที่เฉินผิงกำลังจะจู่โจมอีกครั้ง เขาก็ได้ยินเสียงกราวก้องลึกในน้ำคล้ายกับเสียงกลอง ระลอกคลื่นเองก็ก่อตัวขึ้นบนผิวน้ำทะเล

เมื่ออสูรพวกนั้นที่แต่เดิมกำลังโจมตีเฉินผิงได้ยินเสียงเข้า พวกมันก็รีบหันหลังแล้วแหวกว่ายกลับไปในทิศทางเดียวโดยทิ้งเฉินผิงเอาไว้ข้างหลัง

ฝ่ายหลังรู้สึกสับสนโดยสิ้นเชิง หรือว่าสัตว์อสูรพวกนี้จะถูกใครบางคนควบคุมเอาไว้ ?