ตอนที่ 2271 กางวงแหวนอาคม

จินหยวนรู้ว่าเปล่าประโยชน์ที่เขาจะพาลูกน้องของตนเองไล่ตามพยัคฆ์อัคคีไป อย่างไรเสียพวกเขาก็ไม่สามารถเอาชนะสัตว์อสูรตามลำพังได้หรอก ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแค่ฟังคำแนะนำของหลิวฉางและไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“คุณเฉิน รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะครับ! มิฉะนั้นพยัคฆ์อัคคีตัวนั้นอาจจะเรียกเหล่าสัตว์อสูรมาก็ได้!” โหวเจิ้นเร่งเฉินผิง

เฉินผิงผงกศีรษะแล้วตามหลังคนอื่นๆ ออกจากเทือกเขาสัตว์อสูร

ตอนที่พวกเขารู้สึกว่าแผ่นดินสั่นสะเทือนยังเดินไปได้ไม่ไกลนัก ราวกับว่าพลังอันน่าพรั่นพรึงระลอกหนึ่งกำลังใกล้จะเข้ามาถึงตัวพวกเขาแล้ว

สีหน้าของเฉินผิงเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ขณะที่ดวงตาเต็มไปด้วยแววหวาดกลัว

“มีฝูงสัตว์อสูรกำลังมาถึง! พยัคฆ์อัคคีตัวนั้นเรียกฝูงสัตว์อสูรมา!” หลิวฉางร้องตะโกนพลางสีหน้าซีดขาวเพราะสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นดิน

“เร็วเข้า! รีบหนีเร็ว!” จินหยวนตะโกนด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว

“มันสายเกินไปแล้ว พวกเราต้องรีบก่อกำแพงป้องกัน มิฉะนั้นพวกเราก็คงไม่สามารถรอดชีวิตจากฝูงสัตว์อสูรพวกนี้ไปได้หรอก!” เฉินผิงเอ่ยขึ้นพลางขวางจินหยวนเอาไว้ เขาเองก็สัมผัสได้ถึงรัศมีพลังของเหล่าสัตว์อสูรที่ใกล้เข้ามาได้เช่นกัน

“ลำพังด้วยจำนวนคนที่พวกเรามีอยู่ที่นี่ ต่อให้ก่อกำแพงป้องกันไปก็เปล่าประโยชน์ พวกเราควรจะออกไปจากที่นี่”

แน่นอนว่าจินหยวนย่อมไม่ฟังคำแนะนำของเฉินผิงอยู่แล้ว

ส่วนหลิวฉางที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้าเพื่อสำรวจสิ่งรอบข้าง เมื่อเขาเห็นฝุ่นควันขนาดมหึมาคล้ายกับคลื่นยักษ์ที่กำลังถาโถมมาทางพวกตนจนทำให้พฤกษาหักโค่น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

เขาหน้าตาซีดขาวราวกับกระดาษไปแล้ว “สายเกินไปแล้ว ฝูงสัตว์อสูรจะมาถึงได้ทุกเมื่อ...”

ในขณะนั้นเอง เมื่อรัศมีพลังอันน่าพรั่นพรึงพุ่งมาทางพวกเขาอย่างต่อเนื่อง ทุกคนก็สามารถสัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนของพื้นดินที่รุนแรงขึ้นทุกนาที

“ในเมื่อพวกเราหนีไม่พ้น พวกเราควรจะทำยังไงดีเล่า?”

จินหยวนเต็มไปด้วยความกังวลใจ เขาเริ่มสำนึกเสียใจที่บุกเข้ามาในส่วนลึกของเทือกเขาสัตว์อสูร

หลิวฉางเบนสายตาไปทางเฉินผิง ถึงแม้ว่าเฉินผิงจะไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดท่ามกลางพวกตน แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากพึ่งพาอาศัยเขาเพื่อคิดหาทางแก้ปัญหาในสถานการณ์คับขัน