ตอนที่ 2279 ตื่นเต้นมากไป

เฉินผิงหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนที่จะถามหัวเฟิ่ง “คุณเรียกสัตว์อสูรเหล่านี้มาเพื่อให้พวกมันพาผมมาที่นี่เหรอ?”

หัวเฟิ่งพยักหน้าโดยไม่ลังเล เธอตอบว่า “ใช่ ฉันสั่งให้พยัคฆ์อัคคีพาตัวคุณมาที่นี่”

"คุณต้องการอะไร?"

เฉินผิงเริ่มกังวล

ลำพังสัตว์อสูรเขายังจัดการแทบไม่ได้ นับประสาอะไรกับหัวเฟิ่ง ไม่มีทางที่เขาจะรับมือทั้งสัตว์อสูรและหัวเฟิ่งได้

“เพื่อฆ่าคุณยังไงล่ะ!” จากนั้นรัศมีเข่นฆ่าก็แผ่ออกมาจากร่างของหัวเฟิ่ง หลังจากนั้นในทันใด วิหคเพลิงเพลิงก็ปรากฏขึ้นที่ข้างหลังเธอ

เฉินผิงคิดไม่ตกว่าจะทำยังไงดี เมื่อรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวเข้าห่อหุ้มตัวเขา

ทำไมเธอถึงพาฉันมาที่แบบนี้ถ้าอยากจะฆ่าฉัน? ฉันไม่มีทางรอดแน่ถ้าโดนสัตว์อสูรโจมตี เธอไม่จำเป็นต้องลงแรงเลย

แม้จะรู้ว่าเขาไม่อาจเทียบกับหัวเฟิ่งได้ แต่เฉินผิงไม่มีทางยอมแพ้ทั้งที่ยังไม่สู้

เมื่อตระหนักว่าหัวเฟิ่งกำลังจะฆ่าเขา เฉินผิงจึงกำกระบี่พิฆาตมังกรไว้แน่น พลังมังกรปะทุขึ้น ตามด้วยเสียงคำรามดังสนั่นจากมังกรทองที่บินวนอยู่ข้างหลังเขา

เมื่อมังกรทองเผชิญกับหัวเฟิ่ง รัศมีอันน่าสะพรึงก็ท่วมท้นภูเขาอสูรทั้งลูก

ในดวงตาของหัวเฟิ่งปราศจากความกลัว ขณะที่เธอจ้องมองไปยังมังกรทองที่อยู่ข้างหลังเฉินผิง ที่จริงแล้วมีความตื่นเต้นในตาของเธอด้วยซ้ำ

หลังจากนั้นไม่นาน รัศมีเข่นฆ่ารอบๆ ตัวเธอก็สลายไป และเธอวิ่งไปหาเขาอย่างตื่นเต้น

เฉินผิงจ้องมองเธอด้วยความงุนงง

"ใช่จริงๆ ด้วย! คุณเป็นบุตรแห่งมังกร! ฉันดีใจมาก ในที่สุดก็ได้พบคุณแล้ว!”

หัวเฟิ่งวิ่งเข้าไปกอดเฉินผิงแน่น โดยไม่สนใจว่าตัวเธอเป็นผู้หญิง

ปฏิกิริยาของเธอทำให้เฉินผิงทำอะไรไม่ถูก

เขาจึงสลายรัศมีของเขาและยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความสับสน ได้แต่ปล่อยให้หัวเฟิ่งกอดเขา